Epistola XIX. Ad Elferum Lt Altos Monachos

AssrLMUs archiepiscopus, fratribus ef filiis charissimis, piior1 Enrego, et aliis monachis coenobii Sancti Edmundi, salutem et benedictionem Dei.

Misereor et. compatior chaiítati vestize in longa el nimia ütibulatione laboranti. Et tanto magis affectuosius hoc facio, quanto vos non pio terrenae rei cupiditate, sed pro justitia. tribulaii considero. Justitia enim est, quia non contia ordinem vestium, non contra regulam S. Benedicti, non contra auclori^tem aliorum sanctorum Patrum, nec sine consilio eorum a quibus rebgionis regimen et consiliup. exspectare debetis, abhatem ultis accipere. Quapropter si propte: hoc perturbationes et molestias patimini, videbit Deus qui omnia mala aut coirigit, aut punit, et bona natrit et confoitat, et dabit vobis consolationem suam congruo lempore qui adjutor est 1n opportunitatibus m Libulatione (Psal. 1x, 10), si tamen flagella Patiis susunere humiliter voluei1ü8, et in spe misericordie ejus non defecerius. Ad illum clamate non solum.orando, sed et vitam vestiam im mandatis ejus et mm ordinis vestii custod)a toto corde, toto conatu, in omn: loco et in omni tempore servando, Giayis est aliquando et 1ngiata 1n tribulatione patienüubus verborum sine alio ausilio. consolatio, sed non debet hoc esse servis Dei, qui spem certam habent in Deo, quia quanto major est tribulatio, tanto major sequitur patientis retributio. Omnipotens Deus sua vos leuficet consolatione, et in prosperis €L 1n adveisis sua vos semper protegat benedictione.

133 EPISTOLA XXII.

ANSELMI AD GUJLLELMUM ROTHOMAGENSEM ARCHIEPISCOPUM

Domino et Pani reverendo Gurrrrrwo, archiepiscopo Rothomagensi, ÁNsptMus, servus Ecclesi Cantuariensis, cum assiduis ojationibus fidele servitium.

Pio injuria et oppressionibus, pro gravaminibus, pio destructione. ecclesie S, £dimundi. clamayi ad paternitatem vestram, et nondum exaudisus clamo1em nosirum, conquestus sum, et nondum sensi conpsassionem vestram. Promisistis vos facturos quod rogaveram de monaclns monasterii S. Ebrulfi qui predietameeclesiam gravant, spohiant, desti aunt, sed nimis moratur effectus promissionis vestrae, tdhuc clamo iutimo doloris corde cogente pro me ad eujus popriam euram perunet illa ecclesia, et pio fratribus qui in ea conveisantur ; propter Deum, si zelum Dei habetis, si episcopalem pietatem habetis, 1080, obsecro, ad vestigia vestra mente me proSterne, succurrite, miseremini orphanis el vidus

pastore lupus, pio ductoie caecos, pro doctore nesecius, pro abbate fur et latro, quia non intrat per ostium, Revocate monachos vestros, liberate nos ab oppressicnibus eorum. Facite ut abbas monasterii S. Ebrulfi revocet monachos suos, quos contra legem Dei et ordinem suum in ecclesiam pisedictam ingessit, et res ejusdem ecclesi: quas inde abstuht sacrilega rapina, juste resütuat. Valete et succur(ile, precor, festinate.