Epistola XXII. r

ANSELMI AD GUILLELMUM ROTHOMAGENSEM ARCHIEPISCOPUM.

Domino et Patri GuyLELMO, reverendo archiepiscopo Rothomagensi, AusELuvs servus Ecclesiae Cantuariensis, fideles orationes cum servitio.

Cum sempei gaudere et Deo gralias agere debeamus, quoties servos Dei gloriam mundi pro Clnisti amore contemnere videmus, neé ulla violentia aut blandimentis a rectitudine posse separari, tunc uti-

que hoc maxime faeere debemus, cum n filiis et fa- B

miliaribus nostris hoc cognoscimus operari. Quanta autem virtute, quanta constantia domnus Guillelmus filius vester, et gratia vistra noster, quem canonicum et decanum Ecclesi? vestre electum canonice episcopum Wintoniensis Ecclesi; nobis charitative coneessisls, consecralionem ab iis a quibus eam Sicut offerebatur recipere non debeat 1espuerit, et quomodo propter hoc rebus suis spoliatus et de Ànglia expulsus sit, nullius seripto melius quam ejus viva voce, et eorum qui eum illo, quando haec facta sunt, adfuerunt, paternitas vestra cognoscere poterit. Qus res, quantum i ! ipso est, tam folüter facta est, tamque patenti honestate se manifestat ut nullius relatione ad laudem ejus augeri valeat. Quapropter, quamvis nostra piece prudentia vestra non egeat, tamen ex cordis abundantia obsecro ut eum benigne sicut filium vestrum "i meum pro justitia exsulantem suscipiat, atque cu h amore el honore ei auxilium suum et consilium, ubi res exiget, exlubeat. AÀlus quoque quod ab illo de hac 1e reverentia vesua audiet, secure pio venitate Lestelur, et eos ad ejus amorem et honorem sicut meruit exhortetur. Valete.