Skip to the text

Epistola XII. Ad Robertum Comitem Flandrle

Domino, et in Deo dilecto, RosEnTO comiti Flandrie, AsNsrtMUs, servus Eeclesi Canwiariensis fideles orationes cum servitio.*

Audivi quia quosdam de vestis abbatibus concessistis regularivelectione ordinari, ut investituram de manu vestra non acciperent. Unde grotias ago Deo cujus gratia cor vestrum ad hoc quod sibi placel direserit, et. gaudeo pro vobis quia. ecclesiasticis institutis ad Christian: retigionis profectum valenlibus sine contradietione favetis, Cum enim hoc facitis, non homini, sed Deo obeditis, et vos verum et fidelem filium Ecclesiae€ Dei et verum Christianum ostenditis et vos esse de ovibus beato Petro apostolo commendatis, cui Deus claves dedit regni coelorum monstraus. Ceitum quippe est quoniam qui non obedit Romani pontificis ordinationibus, quae fiunt propier religioms Chiistiangs custodiam, inobediens est apostolo Petio cujus vicarius est, nec est de grege 1llo qui ei a Deo commissus est. Querat igitur ille ;alias regni coelorum portas, quia per illas non intrabit quaum claves Petrus apostolus portat. Gaudens itaque giatias ago vobis, et oro ut Deus retribuat vobis, quia bonum exemplum aliis principibus datis, et omnes servos Dei hoc modo ut orent pio vobis invitatis et Deum ad. amorem et auxilium vestium in vestris negotiis invocatis. Precor, obsecro, moneo, consulo, ut fidelis animae vestre, mi domine, et ut in Deo vere dilecte, ut nunquam zestimetis vesti: celsitudinis minui dignitatem, si spouse Dei et matris vestrze Ecclesie amatis ei defenditis libertatem ; nec putetis vos humiliari, si eam exallalis, nec eredatis vos debilitari, si eam 10boratis. Videte, eireumspicite, exempla sunt in promptu; considerate principes qui illam impugnant et conculeant, ad quid proficiunt, ad quid deveniunt? Satis patet, non eget dictu. Ceite. qui illam glori(icant, cum illa et 1n illa glorificabunuu. Inter quos Deus vos et conjugem vestram et prolem vestiam ,ü prasenti etin futura vità annumeret, Amen.

[31 EPISTOLA XIV. ANSDLMI AD ROGERUM, ROBERTUM ALIOSQUE ABBATES.

ANsDLMUS, gratia Dei, archiepiscopus Cantuariensis, RocEeno abbati, et Roprno filio comins Hugonis et alus monachis de monasterio Sancu Ebrulfi.

NOTE. (44) Responsio est ad Fpistolam 161 Jib. rm et ad epistolam 162.

LIB. IV, EPIST. XVII.

Nimis palam est, nec dissmmulari ullatenus potest À vesno et aliorum episcoporum qui in concilio adfue-

quomodo ingressi estis coenobium Sancti Edmundi, €l qua violentia extorquere conamini electionem fratribus ejusdem "Eeclesix et assensum vestra inordinatae voluntatis. Quod, quam irreljgiose, quam contra monachieum propositum, et contra regulam sancti Benedicti, quam professi estis, et contia sa cram Scripturam que dicit : Nemo sibi sumit honorem, sed qui vocatu: a Deo (Hebr. v, 4), et contra ipsum Deum faciatis, videt ipse Deus qui discernit inter pastorem et lupum rapacem. Et quidem dominum meum regem prohibeie nequeo quin vos constituat super terrena, sed super animas propter quas abhas et dicitur et constituitur, nemo potest quemquam constituere, nisi quibus Deus dedit potestatem hgandi atque solvendi. Jn meo primatu et ai1chiepiscopalu esti illa Ecclesia, et propiie pertinent ejus consecrationes ad archiepiscopum Cantuaruie, quem nue esse non gnoratis. Nihil igitur eorum qua ad me pertinent alieui vestrum unquam concessi aut concedo; imo oro Deum et conabor, quantum adjuvante Deo potero, ut Deus converlat cor domini mer regis ad hoc quod Deo magis placet, eL aninre ejus expedit; et faciet eum corrigere secundum voluntatem suam, si quid contra eam facit. Christiani estis sub Christiana lege, et sub monastica professione vos vivere profitemini. Si contra hoc facitis, nec Christianos nec monachos vos esse aperte ipso opere fatemini. Certissimum autem est quia st 1n hoe perseveraus, conira predicta professionem [acitis. Moneo igitur vos, ut Chi;stianos et monachos, quatenus vos plus Deus timere quam hominem ostendatis, et ab inecpta perversate couslanter desistats. Quod si magis adversari Deo vultis quam hominibus, annuntio vobis quia Deus adversabitur animabus vestris. Deus cui dicitur : Tibi derelictus. est paupe: ; ophano t eil$ adjato: (Psal. x, 44), ipse videat et jntueatur, si quas iribulauones fratribus ejusdem Ecclesiae deinceps feceritis.

Chapter 118 of 210