Sectio 7, art. 6: UTRUM IN CHRISTO

FUERIT CONTRARIETAS VOLUNTATU M

Status quastionis. — Hic articulus est ad explicandum quod dirersitas voluntatum, de qua fuit sermo in articulo pracedenti, non fuit talis ut veram contrarietatem induceret, aut inter voluntatem divinam et humanam, aut inter voluntatem humanam et appetitum sensitivum; quia illi diversi motus harum volunta.tum, quamvis interdum circa eamdem materiam versarentur. sub diversis tamen rationibus.

Responsio. Non fuit contrarietas voluntatum in Christo; hoc est de fide decisa III Concilio Constantinopolitano (Denz., 291), citatum in argumento sed contra: « Praedicamus duas naturales voluntates non contrarias... sed sequentem ejus humanam voluntatem et non resistentem vel reluctantem, sed potius subjectam divina; ejus atque omnipotenti voluntati ».

Probatur ratione theologica : contrarietas est oppositio in eodem nub eadem ratione. Atqui haec oppositio non fuit in Cbristo, nam voluntae sensualitatis et voluntas rationis ut natura refugiebant morlem ut nocivam natura, dum vohmtas divina et voiuntas- rationis ut libera mortem volebant ut bonam generi humano.

Insuper Christus per voluntatem divinam et voluntatem rationis volebat ut volunlH* w>i»Nualitatis et naturw moveretur secundum incllnfttlonein BUam, Ita tamew nt nulla ensct in <mn inordinatio

QUJBSTIO XIX

DE OPERATIONE CHRISTI: DE EJUS MERITIS

Post considerationem duarum voluutatum, quas sunt principia agendi, agitur de diversis operationibus, in quatuor articulis:

1° Utrum in Ohristo sit una operatio divinitatis et humanitatis, an plures.

2° Utium in Ohristo sint plures operationes secundum humanam naturara.

3° Utrum Ohristus secundum humanam operationem aliquid Bibi meruerit.

4° Utrum per eam aliquid nobis meruerit.

AitT. I. — UTRUM IN CHRISTO SIT UNA TANTUM OPERATIO DIVINITATIS ET HUMANITATIS

Principalis conclusio hujusce articuli est: Duplex est in Christo operatio, una humanitatis, altera divinitatis. IIoc est de fide decisa contra monothelismum in III Concilio Constantinopolitano (Deuzinger, 291 et 292) citato in corpore articuli.

Ratio theologica est evidens : Operationes sequuntur formas, quae sunt principia agendi. Atqui in Christo sunt diversa principia agendi, scil. dua; naturse inconfusse et duae voluntates. Ergo suut diversa? operatioues.

Confirmatur ex hoc quod secundum Scripturam Christus fuit obediens et meruit. Atqui non potuit obedire nec mereri per voluntatem divinam. Ergo obedivit et meruit per voluntatem humanam divinte voluntati conformem. Manifestum est enim quod obedientia et meritum supponunt voluntatem inferiorem subordinatam voluntati superiori.

2" Conclusio: Attamen divina natura utitur operatione natunr, humawe, sicut operatione sui instrumenti.

Sic Christus ut Lomo ministerialiter faciebat miracula, quorum causa priucipalis non potest esse nisi Deus, cf. ad lun> et ad 2""'.

Ad S,lm. — Notatur quod etiam iu his miraculis concurrebuut duas operationfis ; erat, v.g. in sauatione leprosi, opc.rutio projnia

1>H KJUS M.fe)KlTIi> humanita-tis Christi : contactus corporis leprosi, et operatum divinum : sanatio miraculosa.

Corollarium. — Distinguuntttr tria genera operationum in Chri slo: Quaedain suut mere divinw, ut creatio, conservatio. Quaedam sunt mere humana-., quas Christus exercebat ex virtute proprie humana, ut comedere, bibere, tiere, deliberare. Alia? sunt mixUc, in quibus agit utraque natura, divina ut causa principalis, humana ut instrumeatum, quales sunt resuscitatio Lazari, illuminatio cajci natt, etc. Operatio proprie miraculosa, v.g. suscitatio mortui, est quidem una, qua3 dependet a Deo tanquam a causa principali et a riatura huinana Christi ut ab instrumento conjuncto; sed ibi est simul ope ratio propria instrumenti, qme non superat virtutem ejus propriam, ut clamare, tangere, loqui; haec operatio disponit ad effectum prin cipalis agentis, sive producat dispositionem propriam in subjectuin perficiendum.ut penna deponens atramentum, sive agat solum « dixpositive » (adverbialiter) ut tuba quaj transmittit sonum in tali di rectione potiusquam in altera.

Dubiuni: Quid sit operatio theandrica, seu deknrilist Hoc explicatur ad /»m ubi sanctus Thomas dicit: « Dionysius ponit in Christo operationem theandricam, id est divinam et humanam, non per aliquam confusionem operationum, seu virtutum utriu- «que naturae, sed per hoc quod divina operatio ejus utitur humana, et humana cjus operatio participat virtutem diviwe operationis, v.g. >lum Christus sanavit leprosum tangendo ». Tunc sunt dua? operationes subordinatse: tactus qui potest esse sine miraculo, et activa sanatio miraculosa, procedens a Deo ut a causa principali et ab humanitate Christi, ut a causa instrumcntali.

Addenidum tamen est quod solet etiam ipsa sola actio voluntatis humanw Christi vocari alio sensu theandrica, propter valorem infinitum quem haurit a supposito divino agente ut quod. Sic dicitur quod actus meritorii et satisfactorii Christi erant actus theandrici, iit hoc seosu quod procedebant simul ab ejus voluntate humana et ab ejus personalitate divina. Et luec est essentia ipsius mysterii Redemptionia : valor infinitus horum actuum theandricorum Christi, qui dicuntur theandrici ratione suppositi seu personje divinse Verbi in cnrnati, quae operatur per sanctissimam Ohristi animam.