Skip to the text

2. [Die andere Becoringhe]

Hier na volcht die andere becoringhe; ende ute hare comt ene andere wise van dolinghen, die deser ierster wisen contrarie is1: want dese naeste dolinghe comt ute enen gheveinsden gheeste, die grote heylicheit bewijst2 daer ghene en is. En̄ hier met3 machmen proeven4 dat vele menscen vallen ende ewelic dolen, die nochtan gheestelic ende heylich scinen. Nu verstaet. Soe wat mensche die aengrijpt een versmaet abijt en̄ een hert leven van penitencien, en̄ begheeſt mage en̄ vriende, ende erdsch goet, ende allen troest der werelt: eest dat hi meer mint en̄ meint hem selven en̄ sijn profijt, dan die ere Gods, soe is hi onghestadich en̄ bereet tote quaden ghepeinsen, en̄ tote doeren invallen, en̄ tote alre gheesteliker becoringhen en̄ dolinghen; want hi weret sine werke uut eyghenheiden sijns selfs, ende hi is wederboecht op hem selven5. En̄ al eest dat hi Gode mint en̄ dient6, dat is te male omme sijns selſs orbore. En̄ hier omme is sine minne nature en̄ niet ghenade; want hi en is sijns selfs niet ghestorven, noch hi en wilt hem niet saten7 onder den vrien wille Gods8. En̄ hier omme en dar hi Gode niet wel betruwen; want sine nature en wil niet wiken, mer si wil seker sijn. Ende hier omme begheert hi Gode te hebbene te sinen wille en̄ te sinen gherieve, dat is dat hem God vore andere menschen sonderlinghe9 si, en̄ dat hi hem sende enen inghel ofte enen heylighen, die segghe ende leere hoe hi leven sal, ende ofte sijn leven Gode behaghet. En̄ sele begheert dat hem God sinde enen sonderlinghen brieſ met guldenen letteren, ofte in visioene ofte in drome vertoene10 sinen wille. Siet, dit comt dicwile van gheesteliker hoverden, dat hem dunct dat hi weerdich is selker sonderlincheit11. Want al eest ghesciet selken heylighen12, dat en selen dese menschen te exempele niet trecken. Ende hier omme werdense dicwile bedroghen; want dat die heylighen leerden ende leefden, dat achten si eleine, maer si souden gherne gaen enen sonderlinghen wech, die niet ghesien noch ghehoirt en hadde gheweest. Want soe wie hem selven meer meint, en̄ sine eyghene ere, dan die ere Gods, daer uut wast ypocrisie, dat is een hoverdich gheveinst leven. Ende hier omme anegripen si sonderlinghe ghetoende wisen van buten, op dat si heylich heeten mochten ende, overmits die sonderlinghe wisen, anderen menseen behaghen. Want waer een hert leven is van penitencien, ende ene ghetoende wise van buten sonder grote oetmoedicheit van herten, daer is altoes gevenstheit mede. En̄ hier omme en connen dese menschen niet wel gheliden dat yeman heylich hete dan si, oſte datmen van yemene meer houde dan van hem. Want si sijn gheestelic hoverdich, alse die pharizeeuse waren; ende hem dunct dat si verstendich en̄ wijs sijn: nochtan sijn si ruut13 ende plomp, want si setten die hoechste heylicheit in uutwendighen werken. Ende eest alsoe dat onse Here ghedoecht dat hem die viant vertoene drome ende visioene, daer si in glorieren ende hen14 selven behagen: dan werden si noch meer bedroghen, en̄ soe eyghen in hem selven15, dat si cume nemmermeer bekeren moghen. Ende dat is die andere wise daer die viant die eyghene menschen16 mede becoert, die onghelatens willen sijn ende hem selven besitten met ongheordender lieſden, die si tote hem selven hebben.

Footnotes

  1. Sur. Secunda tentatio, ex qua secundus error oritur, praedictae contraria est. ↩

  2. M. toent. ↩

  3. K, M. hier mede. ↩

  4. Sur. Hinc liquidò advertere licet. ↩

  5. M. kwalyk, wederlecht. Sur. et ad sese reflectitur. ↩

  6. M. geheel verkeerd: Ende ist dat hi Gade meynt ende dient. ↩

  7. M. laten. Zie het woord saten verklaerd in het Tabernakel, I, bl. 60, aenteek. 2. ↩

  8. Sur. nec se libero Dei vult beneplacito resignare et oſſerre. ↩

  9. M. alleen, voer ander menschen sunderlinghe heymelie si. Surius vertaelt: Putà, ut ille specialem quandam ipsiprae caeteris exhibeat familiaritatem. ↩

  10. K. vertoghe. M. toen. ↩

  11. M. alsoe daenre sunderlicheit. ↩

  12. Sur. Et lieèt quibusdam sanctis talia contigisse dubium non sit. ↩

  13. F. ruydt. K. ruud. M. rude. Zie het woord verklaerd in het Tabernakel, II, bl. 203, aenteek. 3. ↩

  14. K.M. hem selven. Zie hen in het Glossarium op het Tabernakel. ↩

  15. Surius vertaelt kwalyk naer ons inzien: istaque adeò sibi appropriant. M. heeſt ook geheel anders: ende soe neighen se in hem selven. ↩

  16. Hier heet het by Surius: homines proprietarii. ↩

Chapter 3 of 6