Epistola XXXII. Ad Balduincm Regem Ihdrosolymitanum
Barpuio, gratia Dei legi Jerosolymutano , domino chanissimo, Axsrrwus, licet indignus, arcluepiScopus Cantuariensis, sic regnare. super Jerusalem ter1enam in hac vita, ut segnet in Jerusalem coelesti in futuia vita.
Quamvis Dei dono scientiam habeatis quae» vobis ad bene vivendum, adjuvante Deo, possit sufficere, et licet sciam in vobis bonam esse voluntatem, tasnen cogit me abundantia dilectionis quam erga vos ha-
D beo, ut de tam longe aliquid scribam vestrze celsitu-
dini. Sicut enim ignis ardens vento magis accenditur, ita bona voluntas amica monitione, ut. plus fei veat excitatur. Scis, mi charissime domine, quonam eitatem Jerusalem et ante. adventum Domini et in jpso ejus adventu elegit Deus quasi propriam sibi et familiarem de toto mundo. Ex :psa enim fuerunt piinn reges quos Dominus dilexit; ex (psa. fuerunt prophete, in ipsa fuit propria domus Dei, et sanctuaría ejus; :bi facta est nostra redemptio, ibi conversatus est Rex legum; inde per totum mun« dum diffusa est salus human: generis. Consideret igitur vestra celsitudo quam eminens gratia Dei sit,
(46) V. Epist. 85 lib. ni.
LIB. IV, EPIST. XL.
quod vos in hac civitate regem esse voluerit; e: A Vere, non habebatis, et ideo mitto eas vobis. Omni-
quanto affectu, quanto studio se débeat subdcie voluntati Dei et ejus servitio vex quem rlle 1bi. constituit Precor ergo,obsecro, moneo, ut Dominum, ut dilectum, quatenus et vestram personam, et ones vobis subditos sic regere secundum legem et votuntatem Dei studeaus, ut lucidum exemplam omnibus Tégibus terrae: in vila. vestra pizebeatis. Dominus noster Jesus Cin istus sic regnet m corde vesuo et in operibus vestris, ut 30s cum rege David. antecesSore vestio in coelo sine (ine 1egnenis. Amen. Scitote quia quotidie pro vobis 010, quamvis viles sint orationes meae.
Chapter 138 of 210