Epistola XXXIII. Ad Matiiilden Covitissam

ANsrL'tUs,servus Ecclesi: dantuaviensis, domina, et matr. in. Deo, comuisse Macvmrpri, piwsentis vitae continua et diuturna lelan /— prosperitate, ct fatui2 perenni gaudere felicitate,

Celsitudini vestre gratias agere volo, sed condi gnas meimis ejus scribere non valeo. Quippe quod non semel tantum, sed pluribus vicibus me Deus per voslibeiavit de potestate inimicorum meorum exvspectoantium uL 1n manus illorum caderem, valde maguuam beneficium cognosco. Sed cum intueor quam benmgno, quam pio, quam materno affectu. factum sSil,multo magis iilud quam proferie possim intelíigo. Non enim oblisci possum quam sollicita prece ct obsecratione nafi per fiabiem. et. fitum nostium Alexandium mandastis àt nullo modo corpus meum ulli ex, onerem peiiculo, et quanto studio hominibus vestiis mandastis uU'me non minori, imo si fie1 posset, majori cuia quam vestram personam susciperent, eL non per brevioem, sed per tutiorem viam, usque ad securitatem deducerent. Quod illi quidem fideliter effecerunt, secundum quod vestiam voluntatem cognoveiunt. Cordis quidem mei affectus ad agenuum gatias non deficit, sed os et stylus ad proferendum quod cor sentit, nom sufficit. Quod ergo ego non possum, Deum oro ut ipse vobis retribuat el los ab omnibus inimicis corporis ét anima deféndens, ad beatam? :aeternam securitatem perducat, S.ncti desiderii vestii in corde :eo semper seio memoriam, quo ad contemptum mundi cor vestium anhelat, sed illud sancta et necessaiía, quam erga mairem Ecclesiam habetis, pie dilectio retractat, In quo intelligitur reverentia vestra exutraque parte Deo placere, et 1deo debetis zequo ammo certum Dei consilium evspectando onus quod portatis in angaria cum bona spe patienter sustinere. Hoc tamen presumo consulere, ut si certum morus periculum interim, quod Deus avertat! senseritis imminere, piis vos:Deo omnino reddatís, quam de hae vita exeatis, et ad hoc velum semper paratum secrete penes vos habeatis. Quidquid dicam hoc oro, hoc desidero, ut Deus nulli vos nisi suze committat dispositioni et consilo. Mandavit mihi vestra celsitado per praedictum lilium nostrum Alexandrum, quia orationes, sive meditatuones, quas ego dictavi, et putabam vos ha-

potens Deus sua vos semper Jbenedictione regal et protegat.