Caput II. De antecedentibus ad iudicium, cuiusmodi est poena purgatorii

|. Deinde in spectat circa statum finalis iudicii consideranda sunt. quaedam. sicut. praeambula, quae- dam sicut. concomitantia, quaedam. sicut. consequentia. Praeambulu autem. sunt. duo, scilicet poena purgatoria et su/fragia ecclesiastica.

1. Primo igitur de poenis purgatorits hoc tenendum est, quod ignis purgatorius est ignis corporalis, quo tamen spiritus iustorum, «qui in hac vita non impleverunt poenitentiam. et. satisfactionem condignain, a(fliguntur secundum plus et. minus, secundum. quod plus vel minus de creimabili seeumr ex hae. vita traxerunt. — Allliguntur autem minus graviter quam in inferno, et gravius quam in hoe mundo; nou. tamen ita graviter, quin semper sperent et sciant, se iu. inferno non esse, licet forte. pro. poenarum magnitudine hoc aliquoties non. advertaut. — Hac autem. afflictione. ab igne corporali inflicta purgantur spirilus a. reautibus et scotus et etin reliquiis peccatorum; quibus suflicienter expurgatis, immediate evolant. et introducuntur. in gloriam paradisi.

2. Ratio autem ad intelligentiam praedictorum haec est: quia, cum primum principium, eo ipso quod pri- . mum, sit optimum et perfeetissimuim, et eo ipso quod optimum, sit summe amativuu boni et summe detestativum mali; sicuU summa bonitas nou patitur, quod bonum veinaneal. irremuucratum, sic. etiam pati. non debet, quod malum. remaneat impunitum. Quoniam igitur viri iusti aliquando decedunt, qui poenitentiam in hac vita uon totaliter impleverunt; cum meritum vitae aeternae in eis non possit remanere irremunera- doctor. Augustinus, quod tantum urat. dolor, quantun haeserat amor ». Tanto enim diflicilius quis purgatur, quanto medullis cordis eius intimius amor inhaeserat imnundanoruim.

3. Amplius, quoniam poena illa debet esse satisfacloria; et salisfactio respicit libertatem voluntatis et statum viae; potissime cum ibi iam non sit status merendi, et poenae illae minime teneant. rationem voluntarii: necesse est, quod. illud quod deficit ex parte Ztberlalis iu. voluntate. sustinente, suppleatur. in. acerbilate ex parte poenae. — Quia vero gratiam liabent qui purgantur, quam quidem ultra perdere non possunt; hinc est, quod nee a tristitia penitus absorheri nec in desperationem incidere nec in blasphemiam possunt nec volunt. aliquatenus. prosilire; ac per hoe, licet graviter puniantur, longe tamen aliter et initius quam in inferno: et statum etiam illum indubitanter sciunt alium esse quiun istum, in quo sunt illi qui in. inferno. irremediabiliter. eruciantur.

4. Postremo, quia poena illa debet esse. ezpurgatori; et purgatio illa est spiritualis: necesse. est, vel quod ignis ille spiritualem habeat. virtutem. divinitus sibi datam, vel, ut magis credo, ipsa virtus gratiae interius habitantis, adiuta à. poena. extrinseca, ipsa animam iam pro offensis punitàm et a reatuum onere alleviatam purget. purgatione. su/Jicienti, ut iam nulla remaneat dissimilitudo ad gloriam. — Et quoniam tales spiritus dispositi sunt in summo ad deiformitatem gloriae suscipiendam in se; cum ianua sit aperta et purgatio consummata, necesse. est, illos spiritus evolare, in quibus est caritatis ignis sursum levans, et nihil retardans ex parte impuritatis animae vel reatus. Nec enim decet divinat misericordiam seu iustitiam, ut amplius differat gloriam, cum íinveniri receptaculum idoneum, et magna sit poena in dilatione pracmlorum, nec amplius. puniri. debent spiritus iam purgatus.