Articulus 49

DECLARATIO INITII CAPITULI NONI : DE PROPRIETATIBUS PRINCIPATUUM, PRIMI TERTIÆ HIERARCHIÆ CHORI.

ELUCIDATIS nominibus ac proprietatibus superiorum sex ordinum ac duarum hierarchiarum primarum, nunc idem fit de infima hierarchia et tribus ordinibus ejus.

Reliquus est nobis in contemplationem, conatus, id est residuum studium nostrum circa considerationem hujus materiæ, angelicas concludens hierarchias, id est, terminans seu consummans speculationem hujus tractatus, loquendo de ultima angelica hierarchia, a deiformibus Principatibus, Archangelis, et Angelis dispositus, id est ordinatus inchoari « a Principatibus deiformibus », id est choro supremo tertiæ ac infimæ hierarchiæ : qui chorus dicitur Principatus, estque Deo conformis præ sequentibus choris duobus, « Archangelis, et Angelis ». Et primas quidem dicere necessarium œstimo, secundum quod mihi possibile, sanctarum eorum cognominationum manifestationes. Hoc est : « Æstimo necessarium » necessitate conditionata, non absoluta. Istud namque necessarium est, si tractatio ista de hoc infimo ordine erit sufficiens, et si horum ordinum proprietates fundamentaliter intelligentur. « Manifestationes », id est significationes, « cognominationum sanctarum », id est sanctorum nominum, « eorum primas dicere », id est primo loco exprimere.

Manifestat enim ipsa quidem cœlestium Principum : hoc est, « ipsa » nominatio « Principum cœlestium », id est nomen Principatuum, designat « quidem », id est pro certo, illud deiformiter principale, id est præcipuam eorum proprietatem, per quam in speciali hoc ordine deputantur et collocantur, et qua Deo specialius assimilantur quoad ea quæ ad rationem pertinent hierarchiæ, et ductivum, id est eductivum dignitatem ducalem, qua inferiorum sunt duces ac principes, non solum Archangelorum et Angelorum, sed etiam hominum, et regnorum atque provinciarum, cum ordine sacro, id est cum sancta ordinatione, secundum quod Deus instituit, absque omni fastu superbiæ et abusione, ac curva reflexione ad semetipsos, et principalibus decentissimis virtutibus, id est cum vera et præcipua eorum prudentia, per quam agnoscunt modum et formam regendi ac præsidendi ; cum excellenti quoque justitia, quia non commoda sua propriumve honorem, sed Dei in omnibus venerationem, et inferiorum quærunt profectum : et item zelum eorum quo ad Dei reverentiam et subjectorum utilitatem aut salutem fervent ac inardescunt ; obedientiam quoque qua Creatori obediunt, intendendo, descendendo, ac versando circa hæc inferiora ; pietatem et sufferentiam, quoniam propter ingratitudines atque facinora gentium non omittunt nec desinunt benefacere ipsis ; fidelitatem etiam diligentiamque ipsorum circa commissos. Hæc etenim præcipue ad principes pertinere censentur.

Et ad superprincipale principium eas universaliter converti, id est, præfatum nomen Principatuum denotat eos generaliter et in omnibus et complete « converti » ac conversos esse ad Deum, in omni actu eorum principativo et opere hierarchiali, non habitualiter tantum, sed actualiter quoque, neque per aliquam operationem externam ab interiori sinceritate, vacati-

B

C

D one, quiete, simplificatione et contemplatione unquam aut ullatenus impediri; et alias hierarchice ducere, id est mentes inferiorum ad Deum reducere hierarchialiter, hoc est ordinate, quantum spectat ad ipsorum chorum et cathedram, non transgrediendo limites sibi præfixos, ad illud ipsum, quantum possibile formari, princificum principium, id est ad fontale illud et æternale principium, factivum et institutivum universi principatus ac principationis, « quantum possibile formari », id est, quantum possibile est ipsos inferiores formari et actuari influentiis Principatuum, ac per eas Deo conformari. Non enim possunt totum recipere quod superioris est chori, neque in tanta simplicitate et perfectione ut est in ordine illo superiori. Manifestareque superessentialem ejus taxiarchiam, id est declarare inferioribus per effectus operum divinorum et per operationes suas hierarchicas, increatam illam exemplarem et excellentissimam ordinationem Principis summi, quæ in hierarchiis ab ipsa exemplatis exemplariterque deductis, resplendet quemadmodum causa in suo effectu: quam increatam ordinationem omnes Beati clare etiam et immediate conspiciunt in se ipsa, quantum ad principalem et essentialem ipsorum spectat felicitatem; ornatumque principalium virtutum, id est infinitum illum decorem æternæ sapientiæ ac idealis et exemplaris prudentiæ Dei, ac ejus beneficentiam et munificentiam, caritatem et pietatem circa creaturas, potissime intellectuales et rationales: quæ omnia in superbeatissimo Deo sunt idem, quamvis formaliter distinguuntur, et in regimine hierarchiali relucent.