79. Ad iesum e[t mariam et angelos]. uds

E Vb I e;
SENS ens rosa, iesu pi

fili Patris et Marie,
sacratissimae
semper virginis,
qui pro nobis fundis
rivos sanguinis.

Qui pro nobis frel., repetitur].

Nos a culpa serva puros,

actus fac servare duros
paenitentiae

condignissimae,

ne nos turpet naevus
inconstantiae.

(ne nos — inconstantiae. ut supra.)

Consolationis rorem

dona nobis et amorem
atque saporem

tui nominis,

iubar fac sentire

tui luminis.

(iubar — luminis. ut supra.)
Hostis noster versipellis
non nos vincat suis bellis
seu nequitiis

aut versutiis,

per quas suis tradat
nos suppliciis.

(per — suppliciis. ut supra.)
O Maria, rubens rosa,
dulcis nimis et formosa
peccatoribus

tuis famulis

precibus succurre
nobis sedulis.

(precibus — sedulis. uf supra.)

Carnem, mundum zabulumque

subde, ne vincant quoscumque

tibi supplices

tuos famulos,

qui tres patiuntur

istos aemulos.

(qui — aemulos. uf supra.)

Chori simul angelorum

nec non tota beatorum

caeli curia

atque patria
adiuvent nos secum
frui gloria. Amen.

(adiuvent — gloria. uf supra.)