Caput 7: Qualiter ista beatissima anima est salutata

rem videbatur Christi ancillae in somnis salutare animam sororis suae defunct in hee verba: « Saluto te, Christi. sponsa, in amore quo flagrasti cum primo vultum et decorem Dei creatoris tui revelata gloria aspexisti. Saluto te, Virgo Christi, in dulcore quem sensisti, cuminwstimabilem Dei, quamabaternoerga tehabuit charitatem, per suam experientiam plene agnovisti. Saluto te in decore perfecto quo fulsisti, cum omnium operum tuorum plenissimam remune rationem de manu Domini, regis et sponsi tui, accepisti. » Hoc dum fecisset, cogitare ceepit quomodo animam non canonizatam taliter auderet salutare. Cumque sic intra se Quantum hesitans Dominum super hoc interrogaret, ille dignanter SS. Trinitati 4 respondit: « Bene et congrue hoc fecisti; ipsaenimest honor ?!<e omnipotentiae mes, decus sapientiae meae, et allectio divinae i varietate quasi cum albis margaritis et roseis lapillulis erant intermixte, Tunc ait ad eam: « Dum sis in abundantia omnium bonorum, quid nunc dare vis Sorori, quae tibi in infirmitateram fideliter servivit? » At illa tangens unum de roseis lapillulis dixit: « Hoc porta illi ex me. » Ad quod gum illa diceret: « Cum hae videam in spiritu, bene scis quod corporaliter hoc non possum illi preesentare. » Illa respondit : « Ista albedo quee apparet in futuris vestimentorum meorum signat humanitatem Jesu Christi, quae prae omni mansuetudine suavissima erat, et rubor lapillulorum signat passionem Agni immaculati. Unde dic illi quod confidat de Dei misericordia; quia ego precibus meis volo ipsi obtinere apud Dominum meum, ut det ipsi mansuetudinem, et ut libenter pro ipso patiatur adversa '. »

eS pluie a eee ae ES