Caput 8

tales cantus anima illa beatjssima ducta statueretur ante thronum Regis gloriae, Jesus, dulcissimus amator, sic eam est allocutus : « Bene venias, carissima mea. » In quo verbo Persensit quemdam dulcissimum divinitatis effectum, quomodo scilicet ipsius simplicissima omnipotentia, sicutunumquemque amat in illo amore, sic respicit acsi nullum diligat praeter ipsum. Unde ex plenitudinesuperabundantis suavitatis erumpens in laudem amatoris Sponsi decantabat: « Anima mea liquefactaest » (Cant. v.6). Post hac cantoromnium canforum, reddens vicem dilectee suxetiaminlaudis ejusexcellentiam, quasi ex se, abysso totius beatitudinis, quiestinitium et finisomnis perfectionis, decantando suavissima voce imposuit Antiphonam: + OGertrudis, o pia», cuitotaccelestiscuriaprosecuta dulcisone subjunxit : « Quam pium est gauderede te, 0 Gertrudis, Prophetis compar. » In quo verbo intellexit eam specialiter collaudari, quod in terris tam credulafuit, et tantam delectationem ad omnia Dei dona habuit. Et in spiin terris. » Ad quod illa : « Hoc feci, ét sine intermissione facio. » Et ista: « Quid eis vis demandare? » Avilla: Ut suavitas amoris, qui manet in intimo cordis mei etiam mmaneat in cordibus et sensibus earum. » Hinc ista subjuncit: « Quid tibi donatum est in primo ingressu cell? » Respondit: » Dominus Deus, creator, Redemptor et amsior meus, me in seipsum suscipiens, ineestimabili me letitia adimplevit, seque ipso me vestivit, atque cum semetipso cibavit, stque ipsum mihi dans in sponsum, inenarrabili me honore glorificavit. » sangeet sb lo Ree