Epistola XXXV. Sirardi ad Amselnum

Patri dilecto Assrrwo filius Gimanpus, seivitium et

obedientiam. Menem veritatis amicam cavere oportet me in

B eorum sententiam facile cedat quos ad mentiendum

impellit vel odium, vel moi, vel quedam vana et ineis 1n mentiendo voluntas, Ji sunt quorum segniues cam ad nibil honestam exsigat, invidie ignem 1n Ipsis incendit adversus eos qui honeste vvunt.. Sciu quia ejusmosr homines animi vestri dulcedimeim amaram mili facere imitantur. Acceuit ad. hoc quod nóstei labor atiquando pigrior füit quam. deeeiet in causa Dei et vestra, Z3 7 Sed absit hoc a me, absit hoc ab ea, qua vob s auliaeieo dilecuone, ut a moo veibi Dei 1n. quo 1 dyoratss usque ad exsilium me adjutoem non habeatis! Si enim eam mihi dilectionis Suavitatem reddere noveritis, quam. sepe in vobis multis et magnis rebus expertus sum, fidum me et servum et in Chiis'o conser vam atque m verbo ejus collaborantem halebivs, Negligeutioreém tamen qnam oportaerit»?nliae causa me fecerat, quod negligenUus quam decuissel wes in tribulatione mea m'hi eompassum audivi, Amor tamen ille magnus quem erga vos habeo, ubique cum famihaiibus meis et vestis, et sepe jm. auditu regis et optimnatum | regni se ostendit. Quze sít erga me vestra voluntas, tacitis iudem nominibus nostris mihi scribere non pi"miemint,