Epistola XL. Ad Adruinum harissimum

ANSELMUS archiepiscopus, frati et filio chairissimo Apnuro, salutem et benedictionem Dei,

Dominus sollicitus sib. tur. quia sollicitus es de fama mea, unde tbi gratas ago. Olim. respondi tibi ad quosdam qui contra me ganiunt, quidam qui malunt menuri de me mala dicendo quam verum diceie, bona sí qua sunt in me dicendo. Sed adhuc petis charitativa. sollicitudine, ut respondeam illis qui dicunt se frequenter vidisse in ecclesiis ad curam meam propue perünenübus expulsis presby-

tes, sepvliuras et qnadam alia ad jus sacerdolum perünentia audacter usurpantes; quie cum inquieres, teste archidiacono nosti:0, deteriora, ut dicis, quam audivisses, invenisti. Clericos quoque EccleSiarum audrusti dicentes se sepius privatum et publice in synodo de ils injuriis ad me clamorem fecisse, nullum anxihum aecepisse. Unde dico tibi quia h.ee nunquam, me jubente, aut volente, aut consentiente, facta sunt. Et s1 inde aliquando clamo1em audivi, quod nescio, nmmquam sine correptione quam credidi sufficere, dinis. Denique in. Ecelesus nostis nullatenus boc fieii exisumo; in aliorum ve10 Ecclesus $1 fuit aliquando , aut est, pemtus ignoi0, el. quantum de ne pertinet, nec. volui unquam nec volo. Quapropter mihi. pio. mnumo est ut ab illis dijudicer qui hiec adinveniunt nullo amore veritatis, sed 10stinctu malignitatis. Ad. hoc autem quod dicis te audisse quia non magnopere curo ad vos 1edne, respondeo, quia postquam de Anglia exivi, nunquam intellexi quomodo tationabil.ter redire possem. Et ceite curam. a. Deo mili injunctamn contemnere, et. dilectioms fratium et fihorum mihi commisso1um obhvisci nec volo nec debeo. Vale. EPISIOLA4 XLVI. ANSELMI AD PASCHALDM PAPAM.

Domino et Pati1 PAscsAti, summo pontifici, ÀAaSELMUS, servus Ecclesie Cantuariensis. debitam subJecuonem eum orationibus.

C Memmi, ut puto majestas vestia qualiter eam

pro dilecto f»atre nostio Bituriensi. archiepiscopo sum precatus, et quam benigne iespondit, Nu'ic quoque cum volss se pizesentat, eo quo possum affectu piecai pi.esumo, ut pietatem apostolicam se invenite gaudeat. Postquam a vestia discessi przesentia Guillelmus legatus legis Anglize, qui me consecutus est, antequam venmrem Lugdunum, xit mihi ex paite ejus quatenus taliter facerem ut possem esse 1n Anglia sicut fuit antecessor meus Lan franeus cum paure ejus. In quo intellexi quia nolebat reditum meum in Angliam, usi ejus hoino. fieem et jura:em ei fidehtatem , et. sacrarem eos quibus

ipse daret investituras Ecclesiarum. Mandavi itaque

regi quia hzee facere non possem, et quod os mihi

p Precepistis ne communicarem cum illis qui ab. eo

mvestturas acceperant ; sed si mihi liceret, servato 01dine meo et vestia obedientia, in Anglia esse paratus essem Deo et illi et populo mihi commisso, secundum meum servie officiua, 10gavique ul super hoc voluntatis suae? responsum mihi redderet ; quod nondum fecit. De redditibus tamen episcopatus nostri postquam A/4 Guillelmus in. Angliam rediit, nibil haberc potui. Epistolas quas nihi przecepisus regir et 1egina2 ev vestra parte mittere, quia Roma dictum est Guillelmo eas mea dispositione esse compositas, et quia idem Guillelmus post illas alias editas, ut audivi, a vestra sanciiiate suscepit, per me dirigi congruum non aestimavi. Certus enim sum quia $1 per me dirigerentur, omnino non viderentur,

Dy dte

LiB. IV, EPIST. LII,

aut contemptui et. derisui haberentur, nam, ut au- À loentus sup, vestra prudentia non eget nostro con-

dio, lex dirait me. solum sibi esse adversarium, De his ommbus vestre auctoritatis exspecto consilium, paratus Deo dante pro veritate pati ijuod Christianum non dedeceat. Diu paternitatem vestram nobis Deus mcolumem coríservet. Amen.