Epistola XXXIX. Ad Mathildem Rdginam Anglorum

MaTniLDi domaunz reveiendz, filie charissime, 1eginze Anglorum, AssEruos archiepiscopus, salutem et benedictionem Dei, et suam, si quid valet, servitia, orationes in dilectione.

Maguitudinis vestize magni bonevolentiw gratias agit cor meum quod, quantum potest, fructificat, et quod non potest desiderare non cessat. Quod qui inspirat, ipse retribuat, Quippe quam pium, quam dulcem affectum, Deo inspirante e1ga. me geratis, in amaritudine et tristia et sollicitudine. quas ex mea absentia contrahitis, aperussime, sicul seribitis, significatis. Quee mea absentia in quantum ego et illt

mea culpa tandiu extenditur, Queritur pio affectu vestra excellentia quod mea intemperies tranquillitatem animi domini mei regis ef procerum ejus turbaverit, et hoc desiderii vestri bonum incoeptum, ne ad finem suum perduceretur impediverit; verum in litteris nostris, in. quibus illa intemperies esse dicitur, nihil indiscretum, nihil absurdum, quamvis hoe mih: regüs litteris objectum sit, esse cognoscitur, si lecto intellectu et«mente tranquilla quod ibi díctum est, et prohibitio quam audivi et. omnes sciunt, inspicitur. Nihil enim adversus patrem regis et archiepiscopum Lanliancum, vivos magnae et religiosze famze, protuli; cum me in baptismo et in ordinationibus meis legem et consuetudines illorum non promisisse demonstravi, et legem Dei me non abnegaturum esse, significavi, Nam quod a me nunc 1equiritui, ideirco quia ili fecerunt, ego propter hoc quod auribus meis Rome audivi, facere nequeo absque gravissima offensione. Quam si contemnerem, uique contra legem Dei facerem. Ut ergo ostenderem quàm raüonabiliter jecusem facere hoc quod 3 me requititur, secundum illorum consuetudinem, ostendi quomodo potius debitor sim. apostolicam et ecclesiasticam cunctis notam servare constituuonem, in qua lex Dei sine. dubio intelligitur, cum ad Clnistianz religionis firmamentum promulgatur, auanto autem periculo contemnatur, supersedeo nunc di ceie; quia. quotidie. Christiani qui habent aures audiendi ex divimis dictis possunt cognoscere. Pravam autem illam interpretationem dictorum meorum, secundum quam absurde locutus esse dicor, non legio sensui, nec vestro imputo, Rex enim benigne sieut audivi primitus chaitam nosu am suscepit, sed postea nescio quis malevola et non sircera menie per pravam interpretationem | illum adversum me conetavit, Quis autem iile sit, nesc0; sed quia Dominum saum aut non diligit, aut dihgere nescit, non dubito. Omnmnpotens Deus sic vos e prolem. vestram in hujus vite foveat prosperitate, uL ad futuram. vos provehat felicitatem. Ameu. AS9 EPISTOLA XLIV. ANSELMI AD GONDULPHUM EPISCOPUM.

D ANsrrMUS archiepiscopus, antiquo et semper novo

el vero amico, et in Deo dilectio, reverendo episcopo, Gonpurro, salutem.

Quamvis vestia constantia in bonis quae 1ncoepistis non egeat gratiarum acLionibus , fiequenter sustentari tamen, ne alii :estiment me vestiam benevolentiam eL vestram sollicitudinem, quas in magnis laboribus pro meo commodo vos habere certum est non considerare, et sicul debeo magnis pendere; gialias ago reverenti: vestra corde et ore et scripto, in omuibus enim qus ad me et res mostra pertinent, 1utelligo vos prudenter et fortiter, quantum in vobis esL, et sincera admodum dilectione loqui, sicut opoitet, et facere. Certus etiam sum quia, Deo adjuvante, quandiu wivelis, vestra bona

voluntas erga me sicut ex quo incoepit, non defecit, L1 teiis, laicos altaii astantes, eleemosynam colligen-

ita non deficiet. Queritur. charitas. vestra. quia, propter contempüibilia verba umus clerici, non. redii in Angliam, sed non 1tà est. Legite litteras quas alia vice domino priori Einulfo de hac 1e misi, quas putabam wos vidisse, Ibi, ut puto, legetis 1ationaliles causas quare nec debui, nee debeo, secundum quod res nune est, 1edue m Aungham. Quas iamen causas nolite publicare. Responsum quod rex distulit mihi daie in festo saneti Michaelis, certus sum quia dominus Everardus, vel aliquis noster untius ea die non potest accipere, quia non ita venit ad me ut ad illam diem possit accuriere. Si eigo vos ea die :dom responsum nom accipitis, precor ut aliud quanto citius et instantius polesuis , requiratis, et. ut legis htteiis. seriptum. qualecunque sit, mihi mittatui, eis: nullum 1espousum dare, aut diutius differre voluent, boc psum sine dilatione vestris litteris mandate. Et quia hoc opportune per dominum Everardum tam cito nequit fieri, pei Vulgaiuin seirvientem nostrum de Limwinges, cum aliquo socio, aut aliquos alios pedites hoc facite; nequaquam enim ulteiius volo dare aut accipere inducias, quin consilio Dei et. Eeclesize ejus, quod in tali re oportet facere incipiam. Confido enim in Deo cujus est causa de qua agitur, quia ad honorem ejus quandoque teribinabitur, nec Ecclesia ejus semper sicut nunc tribulabitur. Nescio. qui malevoli interpretati sunt ex malitia cordis sui litteras. quas misi legi, quasi ego me Jactem semper servasse legem Dei, et patrem ejus et aichiepiscopum Lanfiancum ceriminer vixisse extra legem Dei, Sed. certe illi. qui. hoc dicunt aut nimis pravum, aut nimis parvum habent intellectum. Quadam ennn fecerunt suo. tempore pater legis et archiepiscopus Lanfrancus viri magnae et religiose famze, quie ego nequeo facere secundum Deum hoc tempore, ueque sine anima me.e damnauone. Benefecisus, el gratum mili est, quia 1n. vcstiis litteris totam 16m aperte sicut acta erat sienificasus. Robeithi qui mecum est, lem et familiam, non mihi sufficit. sepe vobis commendasse, sed adhuc propter magnitudinem bon:x voluntatis quam eiga illum. habeo, commendo, et piécor ut illas in pace, quantum potestis, custodiatis. Saluto vestros ei nostros filios, et filias, et nominaum dominum Ernulfum capellanum vestrum. Omnipotens Deus vos semper et ubique custodiat. Amen.