Epistola XXXVII. Ansllvi ad eumdem

ANSELMUS archiepiscopus, reverendo priori domno ExNuLro, salutem et benedictionem Dei, et suam, si quid valet.

Litteras vestre reverendze dilectionis plenas prudenu consilio et charitativa sollicitudine pro mea causa et sinceig dilectionis affectu et nibulationum €or vestium et Ecclesiam nostiam prementium conquestione suscepi. Consilium quidem ex paite sequi non potur, quia domnus Everaidus non ita venit ad me, ut in festo saneti Michaelis opportune redire posset in Angliam. In alus vero, Deo adjuvante, tentabo quod cbnsulitis, si potero efficere. Pro soll citudine verc quam diii et dilectione grauas ago Deo et vobis. De tribulationibus autem non egetis nostra consolatione, nisi in his quae? nostro consilio. aut. potestate possunt mitigari. Vos enim scitis quia per multas tribulauones et pev aquam et ignem uansiie nos oportet ad refrigerium. Multa et alia sunt quae» prudentiam vestram non latent, quae» nos hortantur in

ahos se injuste tractari vos blasphemando conqueratur, quatenus aut de hoc quod debet, vobis, sicut justum est sausfaciat ; aut villam pio qua debitor est, vobis reddat. De dommuo Joseph, pizfato epiScopo mando, ut si opus est, vos adjuvet, quatenus eum de debius et terris quas Lenet, secundum vestram disposiuonem tractare possitis, et hoc vestrae committo ordinationi. De pueris et juvenculis suscipiendis, piopter multas tatonabiles causas consilio vestio faveo, donec Deo disponente redeam, et hec et alia communi agemus consilio. Hoc tamen volo et rogo, ut ubicunque sim, si aliqui hujus etatis suscipiendi: sunt, illi piimum suscipiantur quibus concessum est. De hoc autem unde qui-

B dam me et vos reprehendunt, de personis scilicet

Ecclesie nostiz, vos scitis qua necessitate fit. Vix. enim aliqui ad nos emunt, misi quos spoaute accipimus.

De laico quem suscepistis misericoiditer, Deus disposuit, quia et vos charitatem illi et amicis ejus exhibuistis, et ipse bono fine quievit, quem Deus absohat ab omnibus peccatis suis. De clerico Belvacensi: quem Deus vobis clementer attraxit, gaudeo, et ut sape colloquio vestro zedificetur de contemptu gloiie mundi ei de dubietate bumanz vite, et. de periculo animarum de hoc raundo transeuntium in amoie saeculi,quaimvis hoc vos facere putem,consulo. De cleico Londoniensi quem suscepistis, appioho quod feustis. De Roberto ministro pauperum , quod mhi consuleietis facite. Si enim in sanitate sua venerit, credo quia ad salutem animse sus in aliquo serviuo Eeclesxe utilis erit, et si in morte, salvus eiit. De Roberto de Leminges, hec est mea sententia : Si hoc tempore factus fuerit monachus, concedo uxori ejus, dum vivit, terras quas de me habet, el si quis eas ab alio acceperit, non ab archiepiscopo Cantuariensi, vel me vel mihi canonice succedente, ei quam facere possum excommunicationi, et irae» Dei quam illi impiecari possum subjaceat. Quandocunque aulem ad conversionem veniat, vel sine conversione finem vite. faciat, quod dixi de terris, ratum permaneat. De fiatribus qui inordinate de menasterio exierunt, et oidinate Deo reducti sunt,

uibulatione gaudere. Quod Deo consolante xos fa- D per omnia quod fecistis laudo ; et deus qui 1eman-

cere et usque 1n finem facturos non dubito. De iis ad qui nostrum responsum petitis, primum dico quia placitum quod consutuerunt archiepiscopus Eboiacensis et episcopus Londoniensis, nec statut nec fier; debet sine aicliiepiscopo Cantuaris. Nam eisi Ecclesia Cantuariensis viventem episcopum non haberet, exspectari deberet. Si quid autem inde per placitum factum est , stare non debet, et ego irritam facio. De damno quod aut a jnzepositis aut. a cellerario passt estis, quia pizeleritum est, consilium neScio, sed tamen si quid aliqua. ratione. recuperare potestis, gauaeo. 1o futuram vero consilium vestrum de sociis praepositorum appiobo. De Godefrido vobis consulo, et domno episcovo Rofensi mando ut ita ver

serunt, siin bona voluntate sunt, Deo gratias ago. lium vero qui tot modis incoriigibilis cognitus. est, sua nequitia Satanze traditum exisumo, nec amplius A38 in socielate vestia suscipiendum puto. De infamia qua super sos populus insipienter clamat, vestra sapientia consolari vos debet. Non. enim. est blasphemia, sed laus monasterii, quando aliquid inde fugiunt, quia non. meliorem vitam querunt, verum bonam conversationem quae ab illis exigitur nequaquam tolerare queunt, De patre suo rogat me dominus Cornelius cui sicut scitis spem suscipienti ego ei vos dedimus. Qui ut suscipiatur, si vobis videtur, bonum existimo, quia et de longe solo amore sanctae conversationis venit,.et am ad senilem ei1avitatem

LIB. IV, EPIST. XLIV.

devenit. 2e presbyteris qui ad mulieres dimissas Á qui rem diligenter considerant, itelligimus, non

redierunt, consilium quaesivi a R. P. nostro aicbiepiscopo Lugdunensi ; qui nullatenus consulere voluit ut ad Ecclesias amplius admitteientur, sed vut polius infantes a quibuslibet clericis vel laicis baplizarentur. Nec pro alia.aliqua necessitate, quze in absentia sacerdotum solet contingere, laudat recipiendos esse. Verumtamen hoc quod dico et necessitatem quam videtis, considerate, et quid mihi przesenti consuleretis, admisso episcopi consilio, facite. Festivitatum celebrationem de quibus mihi. mandaslis, vestre committo dispositioni, et quid inde ordinaverilis ego confirmo, et 121um sit. De octavis quoque Nativitatis sancte Dei genitricis Mariae, quas plures de fratribus nostiis rogant in Ecclesia nostra fieri, quia in pluribus Ecclesus fiunt, similiter quod melius vobis videtur, facite. Domno Roberto monacho dilecto filio nostro qui les nostras solet custodire, dicite ex nostra paite , ut. si potestatem habet, faciat Robertum clericum qui mecum est tenere domum suam quam habent Cantuariae, ita quietam, Sicut eam tenuit Rogerus Puntel. Rogatis me ut in tribulationibus vestris compatiar vobis et oem pro vobis, quod utique facio, et scio vos hoc ipsum facere nobis. Omnipotens Deus suam semper det vobis consolationem. Responsum regis in die statuto non est episcopo datum, mandavi ei ut illud quatenus poterit requirat, et illud per Vulgarum de Limminges cum aliquo socio aut per duos alios pedites mihi mittat, quia hoc tam cito per domnum Everardum fieri nequit.