Epistola XLVII. Ad G. Canonicum Sancti Quintini

AwsrLMUS servus Eccleswe Cantuaiiensis dilecto fiai et amico G. canonico Sancti Quintini, salutem, et Dei semper regi consilio.

Sicut audio, confiaties vestri Belvacenses canonici ecclesie Saneti Quintini, non temere sed ob multas lationes, domnum OQ. qui modo vester abbas dicitur, volunt ab hac prelatione 1emovere, et vestam fraternitatem: loco. ejus substituere, sed timent ne vestia religio propter amorem quietis quam nunc habets, non veli intentioni eorum facile consentire, Quoniam ergo sciunt vos humavitatem. meam diligeie; et sperant vos plus meo quam quorumdam consilio credere, rogant me quid inde sentiam, vestrae charitati ostendere, Utique si in corpore Christi invicem sumus alter alterius membra, €t maxime in una religiosarum personarum Ecclesia; qui non permittat nec vult ut. alia membra et totum corpus se utantur ui suo membio, non video quomodo possit sé probare membium illus corporis, et. $1 corpus illud est corpus Christi. Quomodo se ostendat. esse membrum Chrisu. .Est el aliud, quia nemo, si recte se tractat, sibi soli vuli vivere; sed sicut desiderat et credit. quia. si membium Dei est, omnia commoda aliorum membiorum sua erunt. in futura vita, ita debet. velle ut »1 quid boni est in se, aliorum sit 1n presenti vita. Consulo igitur, quantum in me esi, et precor, fiater et amice cnarissime, ut si lola vestra congregato vel melior pars, consilio reverendorum episcoporum Carnotensis et Parisiensis qui Patres vesun fuerunt et vos nutrierunt, vos instanter elegeiit ad hoc quod supra dixi, ne omnino riefugiatis neque nnpersuabiles existaus. Utlius enim vobis esse existimo si quietem contemplationis per amorem servatis in mente, et obedientiam fraterna charitatis in opere quam si-solam contemplationem aliorum contemnendo preces et utilitatem. velitis eligere. Valete.