Epistola LII. Anselwi ad Gundultum Episcopum

Awsrrwus archiepiscopus, vero amico reverendo episcopo Gu^puLro, salutem.

De iis quae: erga me sunt non aliud ad presens possum sciibere quam quod per Odonem Londoniensem reverentia vestra mandavi, ei quod latori praesentium viva oce referendum intimavi. Audio quod Guillelmus filius Rodulfi exigit a priore domno Ernulfo nummos, quos presbyteri solent dare eo lempore quo chrisma accipiunt, quia jam expensi suntin opus monasterii, et eos qui adhue dandi sunt, nisi eognoveiit me eos in hoc opus concedere. Sciat igitur sanctitas vestra e. de hoc dicite Guillelmo quia, quantum in me est, et hos concedo, et si plus possem concederem. Relatum mihi est quia Guillelmus Calvellus mercatum de terra nostra, ubi solet esse, transtulit, et mihi et Ecclesi: nosti abstulit. Unde illum monui ut quod male egit sine dilatione corrigat, per epistolam, quam pelite ab eo ut vobis ostendat. De qua te mando ut vicecomitem ex nostra parte cum uxore sua filia nostra salutando conveniatis, atque, ne hane nobis injuriam feeii, sicut in illo confidere debemus, permittat, rogando moneatis. Quamvis enim ad priseus violenta mili fiat injusutia, non tamen judicio Dei mea, quam ipse aliquando 1equiret, perit justitia. Monete quoque eum ut audiat litteras quas de hac re misi Calvello. Valete.