Epistola LVII. Henrici Regis Anglorum ad Anselmum

Hewmicus Dei gratia rex Anglorum, ANsrLwo Cantuariensi archiepiscopo, dilecto Patri suo, salutem et dilectionem.

Plurium relatione didicimus, et maxime per Roberium clericum cancellarii mei, rumores de apostolico, quorum, si 11a res habet ut. fama ventilat , doleo. Etquoniam processu dierum exsurgit crebrio:, timeo ne sit verior. Dicunt enim Romae, quod absit! duos esse apostolicos, et ad invicem bellicosam se ditionem inter se obtinere, Unde te tuamque sanctilatem consulo ut mihi tibique provideas, cui major pars hujus adhaeret negotii, quid agendum sit de le-

"1 LIB. IV, EPIST. LXXIII. 938 gatís nostris in hujus procella temporis. Quod si tibi A nos oLediemer subjice:e voluntati vestrae recusamus.

videatui utile eos retinere usquein tempus congruum, tunc retine Guillelmum, et initte mihi ciussime Baldevuinum de Tornaco, monachum tuum, per quem ubi familiarius assignem de secretis nostiis et per eumdem mihi enuntia quid in hac 1e mihi tenendum sil et agendum; si vero ibi placet eos ire, et. tuum sit consilium, eant, et si ipsi ierint, mihi mitte cilissime unum de familiaribus tuis, per quem nostra consilia et negotia alteiius alteri ad invicem famiJiariter assignemus. Teste Roberto episcopo Lincoluie, et Roberto comite de Mellento.