Epistola LXVII. Ihugonis ad eumdem

Amantissimo atque glorioso Patri, domino Áu- D

sttw0o, venerabili Cantuariensium — arcliepiscopo, frater Huco peceator, Cluniacensis abbas, salutem snentis et cozporis in Christo, et sine fine gaudium.

Postquam a nobis discessistis, *ir Deo dilecte, nequivimus percipere quid acciderit. sanctitati vesu; hoc tamen de Dei misericordia speramus, quia ubicunque vestra religio fuerit, divinum auxihum praesto habuerit. Quis enim unquom tam inhumanus fuerit, qui postquam expertus fuerit, dulcedinem vesti colloquii, vos non recipiat et veneretur quasi angelum Dei? Unde nos, licet satis indigui, divinam imploramus clementiam, ut qui vobis tartam gratiam contulit in terris, ipse vobis concedere dignetur zeternam gloriam in colis, Et nunc, Pater,

LIB. IV, EPIST. LXXXII. À direximus ad terras illas filios nostros, vestros vero

2i2

servos et fideles amicos, pro monasterii nostri communi negotio. Quos vestize sanctitau. commendantes volumus ut qnod in regionibus illis acturisunt, vestro exsequantur consilio, vestro.[ue muniantar 2u3ilio, De causa fili nostri domini Theaidi, pisecipue petimus ut quia dominus papa de ministerio ejus omnem in vestro aibitrio posuit. dispositionem, vosque ei dum »dbue esset in clericali habitu sicut ab ipso didicimus, concessists totius ministerii sut facultatem, nunc nobis cum Deo miserante ad principalem 1eductus estis dignitatem, per litteras scribere quidquid ei mandatuii sumus non dedignemini. Gaudeat per longum sancttas vestra memor nostri.