Epistola LXIV. Mathildis Reginjz ad Anselmum

Domino suo, et Patri charissimo Assrrwo arcliepiscopo, Ma imiLpis Anglorum 1eguia, salutis bonze valetudinem.

Exsultationis opinatce jucunditas vesiize mihi niper spondens sancitaus adventum, quanto mihi gaudii solatiique plus collatura fuit, tanto majus prepediente valetudine, desolati meeroris incommodum eontulit. Piaeognitum igitur nuli veste paternitatis affectum miserabili laerymatone exoraLum venio, ut si cura mei apud vos penitus non eviluit, anxietatem. sollieitudinis meze de vestra valetudine quolibet internuntio. quantocius. secutam reddatis. Aut enim indilate de vesia eadem quidem ei mea salute gaudebo; aut, quod Dei averiat. mi'seraio! communis casus allisionem indifferenter subibo. Convalere vos faciat piissima Dei omnipotentia; Amen.

AG EPISTOLA LXXYII. HENRIC! REGIS ANGLORUM AD ANSELMUM.

MENRICUs rex Anglorum, dilecto Patri suo AxsELMO Cantuariensi archiepiscopo, salutem et fihi dilectionem,

Noscat, reverende Pater, discretio sanctitatis vesira, quia frater meus comes Robertus ad ine venit in Angliam et benigne recessit. Me autem scitote, in dié Ascensionis Domini, esse nd mare paratum transire. Et cum. transieio, per vos et consilhum vestrum, ea quà agenda erunt, agam. Interim autem si Guillelmus de Warelvast ceterique legati nostri Roma 1edierínt, in arbitrio voluntatis vestra sit, utrum ad me transeant in Angliam, antequam trans. eam, an vobiscum remaneant, donec ipsi »obiscum mecum loquantur. Teste W. cancell. apud Northamptonem.