Skip to the text
Ember
PT

Articulus 48

DE SIGNIFICATIONE COMMUNIUM TRIBUS ORDINIBUS: ET PRIMO QUID DESIGNET GENUFLEXIO CORAM ALTARI, IMPOSITIO MANUS EPISCOPI, SIGNUM CRUCIS.

ERGO ad divinum altare accessus et sufflexio, id est genuflexio, insinuat, id est designat, omnibus sanctifice perficiendis, id est consecrandis, supponere universaliter consummationis principi Deo, id est subjicere Deo totius perfectionis datori ac regi, qui solus absolute perfectus est, propriam vitam, et suam intellectualem universitatem, id est omnes vires suas ex sua natura aut per participationem rationales, regendo eas per rationis imperium, et per virtutes morales compescendo impetus passionum, castissimam ipsi oblatam, id est in acceptione sacrorum ordinum Deo deputatam ad hoc ut castissima sit, juxta illud in Ecclesiastico, Post concupiscentias tuas non eas, et a voluptate tua avertere, et conformem, id est reformatam virtutibus, non vitiis deformatam.1234

Et ut est possibile, dignam exsistentem divino et sanctissimo et sacerdotali altari, id est ad agendum ea quæ in altari aguntur, et præsertim ad accedendum Dominum Jesum Christum, qui est altare intellectuale vere sanctissimum, per quem et in quo offerendum est Deo Patri quidquid ad ejus honorem et cultum offerimus, ut meritis Christi suppleatur quidquid ex parte nostri defectuositatis occurrerit, offerente sanctifice deiformes intellectus, id est, divinissimo altari, scilicet Christo, « offerente » Deo Patri « sanctifice », id est sanctificante affectu, devotione et puritate, « intellectus deiformes », id est animas rationales Deo gratiose assimilatas, quas Salvator Patri offert tanquam sua passione recuperatas, et Patri per fidem, spem et caritatem desponsatas, ut finalem gratiam et gloriam consequantur. Nam et Christus secundum quod homo et mediator, interpellat pro nobis. De quo in prima Joannis habetur epistola:5 Si quis peccaverit, advocatum habemus apud Patrem Jesum Christum justum, et ipse est propitiatio pro peccatis nostris. Unde et ad Hebræos scriptum est: Christus salvare potest in perpetuum, accedens per semetipsum ad Deum, semper vivens ad interpellandum pro nobis.6 Præterea, de hoc altari in Missa precamur: Jube hæc perferri per manus sancti angeli tui in sublime altare tuum. Potest item exponi hic passus de materiali altari: quod dicitur sanctissimum, quia ad sanctissima in eo agenda dedicatum; quod materialiter offert ea quæ offeruntur in eo, quemadmodum inanimata et irrationalia benedicere et laudare Deum dicuntur.

Hierarchicæ autem manus impositio, id est positio manus episcopi consecrantis super eum quem ordinat, similiter quidem manifestat, id est, palam designat et suo modo cooperatur, perfectivam principalem protectionem, id est divinam defensionem super ordinatum, juxta illud Psalmi: Sub umbra alarum tuarum protege me a facie impiorum qui me afflixerunt.7

Et in Isaia dicitur:8 Sub tegumento manus suæ protexit me. Sub qua tanquam disciplinis sancti custodiuntur paterne, id est, «sub qua» pia tuitione electi in hac vita conservantur et a periculis eruuntur misericordissime, «tanquam» sub «disciplinis», id est doctrinalibus directionibus, imo et quasi sub paternalibus castigationibus piissimisque flagellis, ut in Jeremia protestatur: Castigo te in judicio (id est discretione), ut non tibi innoxius videaris; non autem te faciam in consummationem.9 Hinc ad Hebræos scriptum est: Quis filius quem non corripit pater?10 Quod si extra disciplinam estis, ergo adulteri et non filii estis. De hoc in Proverbiorum libro saluberrime edocetur: Disciplinam Domini, fili mi, ne abjicias, et ne deficias quum ab eo corriperis: quem enim diligit Dominus, corripit;11 et quasi pater in filio complacet sibi. Hoc est quod in Apocalypsi fatetur: Ego quos amo, arguo et castigo.12 Qui ergo in correptionibus et correctionibus indignatur et murmurat, de numero electorum Dei esse recusat.

Ipsis quidem habitum et virtutem sanctificativam donantem. Hoc refertur ad id quod supra jam protulit: «hierarchicæ manus impositio manifestat perfectivam principalem protectionem». Et est sensus, quod divina illa protectio largitur fidelibus «habitum» gratiæ «et virtutem» qua sanctificantur, juxta illud Sapientis: Quoniam dextera sua teget eos, et brachio suo defendet illos.13 Contrarias vero eis virtutes segregantem, id est, invisibilium hostium potestatem et crudelitatem, et omnium inimicorum salutis eorum catervam, repellentem ab eis: et hoc, secundum ordinem sapientiæ ac providentiæ suæ et superdignissimi beneplaciti sui, ac tempore præstituto, quia ad tempus permittit eos tentari, ut magis promereantur, et gloriosius coronentur. De his contrariis virtutibus scriptum est ad Ephesios: Non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem, sed adversus principes et potestates, contra spiritualia nequitiæ in cœlestibus.14

Docet autem simul et omnes perficere sanctificas operationes, id est, subventio seu protectio illa divina, imo ipsemet protegens Deus, «docet» suos fideles «perficere simul», id est pariter, seu tempore opportuno, «operationes omnes sanctificas», id est virtuosas, per quas formaliter sancti efficimur.15 Oportet enim omnes illas exsequi et implere, quum Jacobus dicat: Quicumque totam legem impleverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus.16 Tanquam sub Deo agentes perfectos, id est tanquam discipulos et ministros sub Dei præceptis viventes, et ei totis viribus servientes. Ideo diriguntur in cunctis ab eo, et donis Spiritus Sancti moventur ac edocentur: quia ut dicitur ad Romanos, Quicumque Spiritu Dei aguntur, hi filii sunt Dei. Hos unctio docet de omnibus, quemadmodum uni talium scripsit Apostolus:17 Dabit tibi Dominus in omnibus intellectum.1819 Propter hoc sanctus hic pater affirmat quod agunt sub Deo. Etenim Deus operatur in eis et per eos, sicut oravit Apostolus: Faciat in vobis quod placeat coram se.20 Et propriarum operationum eum habentes in omnibus ducem. Deus ergo justos ducit per salutis itinera, sicut vir sanctus gratanter fatetur: Tenuisti manum dexteram meam, et in voluntate tua deduxisti me.21 Hinc Sapiens loquitur: Justum deduxit Dominus per vias rectas.22 Hinc, sicut infantuli egent curriculo quo ambulare assuescant, sine quo protinus corruunt; ita et nos, nisi superpiissimum Deum habeamus incessanter ductorem, mox labimur. Quis ergo potest præsumere, aut in se confidere, aut inaniter gloriari?

Cruciforme autem signaculum, id est impressio signi crucis in ordinatis, designat omnium similiter carnalium concupiscentiarum interdictionem, id est prohibitionem et detestationem. Nempe ut asserit S. Paulus : Qui sunt Christi, carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis. Et ipsemet ait : Qui vult venire post me, abneget semetipsum, et tollat suam crucem quotidie, et sequatur me. Et Dei imitatricem vitam, id est christiformem conversationem, sicut sanctus deprompsit Joannes : Qui dicit se in Christo manere, debet sicut ille ambulavit et ipse ambulare. Respicientem recte in virilem Jesum, id est, sapienter et inflexibiliter considerantem atque sectantem pro viribus præcepta et opera Christi, documenta et exempla ipsius, ut impleat illud in Psalmo : In lege Domini voluntas ejus, et in lege ejus meditabitur die ac nocte. Porro Jesus in omnibus prorsus virilissimus fuit, qui nec prosperis frangebatur neque adversis, nec comminationibus nec blandimentis. Et in divinissimam vitam ejus, qui a primo suæ conceptionis instanti in Virgine, nullo momento cessavit a beatifica contemplatione et suavissima Deitatis fruitione, nec cessavit pro hominum salute offerre se Patri, orando et ad passionem se paratissimum exhibendo, et universa quæ fecit ac pertulit, ad nostram devotissime ordinando salutem, usque ad crucem et mortem inclusive, in quibus oblationem suam pro nobis complevit : sicque tota vita ejus in mundo, fuit celebratio una continua. Debemus ergo et nos conversationem ejus pensare ac imitari usque ad mortem nostram, perseverando in finem, et etiam pro ejus amore et honore sustinendo (si detur occasio) libenter quodcumque mortis supplicium, juxta illud primæ Petri : Christo passo in carne, et vos eadem cogitatione armamini ;23 et denuo : Communicantes, inquit, Christi passionibus, gaudete, ut et in revelatione gloriæ ejus gaudeatis. Sic ergo intueamur et imitemur virilitatem Jesu cum divina impeccabilitate venientis, id est, qui per incarnationem descendit ad homines « cum impeccabilitate divina », quia secundum naturam divinam impeccabilis fuit omnino, et secundum assumptam naturam summe confirmatus fuit in bono, utputa fruens beatifice Deo quantum ad superiorem animæ partem.

Et sic viventes, tanquam conformes signantis in cruciformi propriæ impeccabilitatis imagine : id est, sic christiformiter conversantes, tanquam per gratiam assimilati et similes sunt Filii Dei « signantis » nos « cruciformi imagine propriæ impeccabilitatis », id est crucis signaculo : quod est imago seu imitatio et figura impeccabilitatis Christi, quia per crucis signationem significatur quod de cetero simus mortui mundo et nobis ipsis, ut cum Apostolo dicere valeamus, Vivo autem jam non ego, vivit vero in me Christus;24 et iterum, Mihi absit gloriari nisi in cruce Domini mei Jesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo.25 Vel : « tanquam conformes » Christi « signantis » nos, id est, inter suas oves nos computantis, dando nobis pignus Spiritus et arrham desponsationis internæ, sicut scripsit Apostolus : qui etiam protestatur, Signati estis in illo ; « imagine cruciformi impeccabilitatis » Christi, id est fideli et virtuosa imitatione vitæ illius, cui quo amplius propinquamus et conformamur, eo plus in caritate et gratia roboramur; atque per hoc impeccabilitatem ipsius participamus, non perfecte assequimur : participamus, inquam, non tam faciliter in mortalia corruendo, neque tam sæpe in venialia. Hinc in sua prima Canonica beatus ait Joannes : Hæc scribo vobis, ut non peccetis ; et rursus, Omnis qui natus est ex Deo, non peccat.2627282930313233343536 Ad hoc jugiter studeamus, ut quantum sinit infelix nostra fragilitas, non peccemus, id est, Dominum Deum nostrum non inhonoremus nec offendamus. Peccatum namque est infinitæ fugibilitatis. Hinc loquitur Isaias : Hic est omnis fructus, ut auferatur iniquitas. Hoc erit, si omnipotentis Dei ac Judicis summi præsentiam assidue ac profunde pensemus.

Footnotes

  1. Eccl. XVIII, 30. ↩

  2. * oblatam accedere ↩

  3. * sanctificate ↩

  4. * Igitur ↩

  5. Joann. u, 4, 2. ↩

  6. Hebr. vii, 25. ↩

  7. Ps. XVI. 8. 9. ↩

  8. Is. XLIX, 2. ↩

  9. Jer. XXX, 11. ↩

  10. Hebr. xii, 7. 8. ↩

  11. Prov. III, 11. 12. ↩

  12. Apoc. III, 19. ↩

  13. Sap. V, 17. ↩

  14. Ephes. VI, 12. ↩

  15. * sanctificativas ↩

  16. Jacob. II, 10. ↩

  17. Rom. VIII, 14. ↩

  18. II Tim. II, 7. ↩

  19. I Joann. II, 27. ↩

  20. Hebr. XIII, 21. ↩

  21. Ps. LXXII, 24. ↩

  22. Sap. X, 10. ↩

  23. 1 Petr. iv, 1. ↩

  24. Galat. ii, 20. ↩

  25. Galat. vi, 14. ↩

  26. Ps. i, 2. ↩

  27. * in virilem Jesu et divinissimam... ↩

  28. 1 Joann. ii, 6. ↩

  29. Luc. ix, 23. ↩

  30. Galat. v, 24. ↩

  31. * simul ↩

  32. Galat. iii, 9. ↩

  33. 1 Joann. ii, 1. ↩

  34. Ephes. i, 13; iv, 30. ↩

  35. II Cor. i, 22; v, 5. ↩

  36. Galat. ii, 13. ↩

Chapter 55 of 98