Sectio 3, art. 3: UTRUM CHRISTUS HABUERIT SCIENTIAM

INDITAM VEL INFUSAM

Status quastionis. — Quaeritur an prseter visionem beatain, Chri stus habuerit scieutiam a Deo infusam, quae dicitur etiam inditu, prout est simul cum natura animaj data, ut in augelis. Et agitur de scientia infusa, non solum per accidens, sed per se, scil. quae uou nisi a Deo causari potest et nequit propriis actibus acquiri.

DifBcultas est uam 1° videtur quod visio beata, tanquaiu cognitio perfe<-,ta., excludat ininus perfectam, sic enim excludit fidem; 2° videtur quod scientia infusa saltem sit superflua, sicut superflua est dispositio ad formam, adveniente forma ipsa; 3° denique sicut materia non potest recipere simul duas formas substantiales, ita nec intel lectus has duas scientias: beatam et infusam.

Conclusio tanion est: Decebat Christumi ut hominem habere scien tiam infusam prwter visionem beatificam.

1° Probatur ex £. Scriptura. — Ad Col., n, 3: « In Christo sunt omnes thesauri sapientiw et scientia- absconditi». Atqui inter hos the sauros est scientia infusa quaa est in angelis et in animabus separatis, et quam acceperunt etiam in via plures sancti, in ordine ad missionem suam perfecte exercendam. Ita Apostoli acceperunt douum liu guarum, verum quidem est hanc cognitionem linguarum fuisse infusam per accidens tantum, quia potuissent propriis actibus has lin guas addiscere; sed nounulli sancti acceperunt etiam scientiam per se infusam saJtem de quibusdam rebus, ut ostendunt theologi mystici praesertim dum tractant de visionibus intellectualibus, quae fiunt mediantibus speciebus infusis. Et ipse S. Paulus qui audivit « arcaua Dei», accepit aut visionem beatam per modum transeuntis, ut opi nantur S. Augustinus et S. Thomas, aut altam cognitionem infusam, l>er species infusas. Scientia igitur infusa pertinet ad hos « thesauros sapientia? et scientise » de quibus loquitur S. Paulus.

Patres pluries loquuti sunt de scientia indita Christi, sed non- (luiii eam explicite distinguunt a scientia beata. A tempore vero I'. Lombardi, theologi communiter tres scientias in Christo admit tunt; beatani. Inftuam et acquisitam. Hic communis autem consensus llM-oIogonuii i.ra-bcrcl urgumeiitiim trailitionis certum, si assererent lianc docfrinam essfl de lide; hoc tamen non asserunt; est solum con clUBio. theolOgtca coinmuniler a scholasticis admisKa; qnipque non

26C DE KCIENTIA CHRISTl f videtur definibilis ab Ecclesia ut doctrina. fidei, quia procedit ex di / scursu proprie illativo et nou solum explicativo. Hic consensus theo/ logorum dat ad minus magnam probabilitatem Uuic sententise, ut sententiae communiter recepta?.

Probatur ratione theologica. — Uecebat ut uatura assumpta a Verbo Dei imperfecta non esset.

— Atqui sine scientia infusa imperfecta fuisset.

— Ergo decebat ut Christus nt homo scientiam infusam haberet.

Major exprimit quamdam necessitatcm moralem, supposita unione hypostatica, scil. «quod dignius et excellentius est, fini Incarna tioni non repugnans, concedendum est Christo » ; aliis verbis: non attribuendi sunt Christo nisi defectus corporales, scil. passibilitas, mors, fames, sitis etc. necessarii propter redemptionem nostram per sacrificium crucis, ut infra dicetur, q. 15, a. 4.

Hasc necessitas moralis non minuit, ut quidam dixerunt, libertatem divinam ; quia dependet a decreto liberrimo lncarnationis redemptivaj; eed hoc decreto posito sequitur haec magna convenientia, et «oportuit quia dccebat»; id est oportuit concedere Verbo Dei incarnato id quod manifeste ei conveniebat. Sic non solum suadetur sed probatur conclusio.

Minor probatur : Omm quod est in potentia est imperfectum , nisi rcducatw ad actum. Atqui intellectus possibilis humanus est in poteutia ad omnia iutelligibilia, et ad ea cognoscenda non solum in Verbo per visionem beatam, nec solum in se per' scientiam acquisitam, sed in se per scientiam infusam, ut cognoscunt angeli et etiam animaa separatae.

Hoc conveniebat Christo, jam in via, ante separationem ejus animae a corpore, quia non solum erat viator, sed comprehensor. Unde S. Thomas dicit, q. 20 de Veritate, a. 3, ad lum : « Cum Christus erat comprehensor et viator, habuit utrumque modum considerandi, unum quo angelis conforniabatur, ut sine discursu consideraret, alium per conversionem ad phantasmata ». Ita qui habet donum linguarunv, eo ntitur in actu exercito, absque necessitate studii grammaticae, sed potest etiam attendere ad grammaticam.

Proiude ut dicitur in fine corporis articuli nostri : « Sicut in angelis, secundum S. Augustinum, IV super Gen., ad litt., c. 22, 24 et 30, ponitur duplex cognitio : una scilicet matutina, per quam cognoscunt res in Verbo, et alia vespertina, per quam cognoscunt res in propria natura per species sibi inditas, ita in Christo». Ista? enim species angelorum menti eorum impressa; sunt per Verbum Dei, et conveniebat Verbum Dei non minus perficere aniinam Christi sibi personaliter uuitam. Denique anima Christi meliorata fuisset, si has species infusas accepisset solum post separationem a corpore. Non couveniebat quod Christus in hac vita mortali experimeutaliter ignoraret modum cognoscendi animartim separatarum, quas erant in liinbn, et pro quibus merebatur et dolebat, pro ipsis mortutis est. Diiiii iu pwabolft malJ divJtia loo,liebntur <le sfoitu nuimn.' H.-|.;irata'

AN HABUEIIIT SCIENTIAM INFUSAM a corpore, experimentaliter cognoscebat modum cognitionis harum animarum.

Confirmatwr ex factis extraordinariis vitw saiwtorum, v.g. vitae S. Catharinse Senensis, ab ipso Domino enim modo infuso cognovit vitam plurium sanctorum, mirabilem doctrinam quam dictavit in extasi, quajque in ejus Dialogo conservatur ; pariter ab ipso Domino et non a studio legere et scribere didiscit; imo secreta cordium et longinqua saape modo infuso cognovit33. Similes cognitiones extraordinariae concessae sunt pluribus aliis sanctis34, et a fortiori sanctissimse animas Christi.

Sic melius intelligitur id quod vult dicere S. Thomas, scil. anima Christi fuisset imperfecta sine hac scientia infusa. Sic habetur argumentum convenientia? et supposito Christum habuisse visionem bea tam, non videtur quare non habuisset simul scientiain infusam, sicut animae separataj jam beatificatae, et sicut angeli.

Dubium. — Utrum ha?c scieutia infusa sit solum per accidens infusa, an per se infusa.

Respondetur: Est infusa per accidens prout versatur circa. objecta quaj studio humano cognosci possunt, et est per se iufusa prout versatur circa ea qua? studiuin hunianum et vires nostri intellectus su perant. Imo sic distinguendaa sunt in Christo duao scientia3 infusas subordinatai, sicut in jnsto sunt dua? prudentiaj, una infusa et ordinis supernaturalis, specificata ab objecto supernaturali, alia acquisita et ordinis naturalis, specificata ab objecto naturali. Ita quodammodo musicus habet artem in intellectu practico et agilitatem in manibus. E quidem Cbristus poterat per scientiam infusam rerum supernaturalium cognoscere etiam ex alto res naturales in relatione cum supernaturalibus, sed conveniebat etiam quod eas cognosceret alio modo, scil. per scientiam per accidens infusam, ad quam intellectus ejus erat in potentia". Sic Christus cognoscebat secreta supernaturalia cordium per scientiam per se infusam, et varias linguas per scientiam per accidens infusam, sicut nunc extraordinarie loquitur quibusdam sanctis viatoribus in eorum linguis vel dialectis.

Confirmatur bsec doctrina ex solutione objectionum articuli.

Ad l"n>. — Visio beata excludit fidem, qua; est de non visis, sed non excludit scientiam infusam ; nam idem intellectus potest per' duo media distincta res videre dupliciter : primo in Verbo, et secundo in seipsis. Ita nos possumus eamdem conclusionem, v.g. terram esse rotiindam, scire simul duobus modis, physice et mathematice.

33 Slc sancti jam in via quandoque cognoverunt secreta cordium ac si vide- LTmmT11!,"0 I*f,fec;am Imnginem sensibilem alterius persome, sed perfectam Klmllitudinem si.Iritualem. oua.si [.hotograpblain alterius anima», ita ut viderint no ejiis actus procwlerent a vera aut a falsa humllitate.

3* S. Angoln de FoIIgno suam proprinm animam spiritualem vidit, sicut Angcli selpsoH vldent.

" Plures MHCtl hobuerunl et Iplentlojn per se Infimam clrca secreta corfllum, <-l Hclcntliun ikt accldciiH InfuHam llnRiiiinim.

UK SCIKNTIA CHltlSTI

Ad 2"™. — Sicut ille qui coguoscebat aliquam conclusionem medio probabili, et postea eam cognoscit medio demonstrativo, adhuc potest medium probabile considerare (quamvis non sit amplius opinans cuin formidine errandi, id est simul iucertus et certus), ita Christus potest simul habere scientiam beatam et seientiajn infusam.

Ad 3um. — Visio beata non reddit superlluam scientiam beatam ; quia cognoscere res in Verbo et ineffabiliter, non reddit supertluum ea-s cognoscere in seipsis. Hi duo actus possunt insuper esse simul, prout subordinantur, sieut in nobis cognitio principii et cognitio conclusionis. B. Maria V. etiam habuit scientiam infusam in terris.