Sectio 3, art. 5: UTRUM ANIMA CHRISTI

IN VERBO COCNOVERIT OMNIA

Respondetur: Non coqnovit in Verbo omnia possibilia, sed omnia prwsentia, prwterita et futura.

Probatur 1" pars negativa: Quia hoc esset comprehendere oninia quze Deus potest facere, quod esset comprehendere virtutem divinam et per consequens divinam essentiam. Cf. ad 2""1. Legere.

Probatur 2' pars affirmativa, sic : — Nulli intellectui beato doosl i|iiin cognoscat in Verbo om nia quir uil ipsitm spuctant.

DE EJUS SCIENTIA BEATA

— Atqui ad Ohristnm spectant omnia, prout ei subjecta sunt omnia., ut eapiti Ecclesia?, fini uuiversi, domino cfeli et terrse, judici vivorum et mortuorum.

Mauifestum est enim quod pertinet ad caput morale habere notitiam membrorum et proprii influxus in ea, ad finem cognitione praeditum cognoscere media ad se ordinata, ad domimim cognoscere 8ubditos suos, ad judicem cognoscere omnia quse ad suum tribunal spectant, quales sunt omnes et singulse actiones et cogitationes omnium hominum ; cognosci debent a judice, cujus est vel pcenas imponerc, vel prjemia dispensare.

Imo anima Christi haic omnia videtur cognoscere nou solum liabitualiter, sed etiam actualiter (I1, q. 12, a. 10), ut perfectus theologus qui non solum posset pro libitu omnes conclusiones theologiai contemplari, unam post aliam, sed qui simul eas omnes contenijila retur actualiter. Ratio est quia visio beata ex parte objecti mensuratur aeternitate, qua? nullam successionem aut mutationem admittit. Unde omnes intellectiones et actiones angelorum et hominum, a Christo cognita^, licet quoad duratiouem propriam sint successivaj, sunt tamen simul prwsentes in Verbo, secundum nunc u-ternitatis. Est velut panorama intelligibile, sicut in ordiue seusibili omnes stellse visibiles firmamenti uno intuitu simul videntur. Notaudum est quod pariter amor beatificuS mensuiatur a^ternitate participata, et etiam adoratio Christi, ejus gratiarum actio, ejus oblatio interna; hi actus sic iierdurantes sunt quasi anima sacrificii Missa?, cujus sacerdos principalis est Christus ut liomo.

Principalis diflicultas est quoad diem judicii, prout apud Marcum, xm, 32, legitur: « De die illa, nemo scit, neque angeli in cfelo, neque Filius, uisi Pater».

Ad i"m_: S. Thomas respoudet : «1" lliud verbum intellexerunt Arius et Eunomius quantum ad divinam cognitionem Filii, quem ponebant esse minorem 1'atre... Sed istud stare non potest ouia oer Verbum Dei facta sunt omnia (Joann., i) ». Unde nihil ignoravit prajsertim ut est Deus. — 2° «Nec quantum ad humanam naturam, diem judicii ignoravit, nam, ut ait Chrysostomus, hom. 78 in Matth. : " Si Christo homini datum est ut sciat qualiter oporteat judicare, quod majus est, multo magis datum est ei scire, quod minus est, scil. tempus judicii " ». — Sed « dicitur nescire diem et horam judicii, Cumpinon facit scire». Ita S. Gregorius Magnus Papa, contra Agnoetas (Denz., n. 248) '.

Si quidam Patres antiquiores miuus acurate de hac re loquuti Riint, hoc erat quia disputabant contra Arianos, ad quos responde

1 Insuper ut notavit Augustinus. Christus ut oi>timus mnglster docuit id <|ii(Kl erat ciiseipulls suls neeessarlum et uon ultra, quia ut dixit: « non /lotextiti iiortare mo4o •> (Joaun., xvi, 12).

lu hoo appartt proclaza iKHlngogia. Sic dicltur: jnuioces professores volunt <l(KPre ell4nn en qun DOfl BClUBt; professores altioris tetatls docent solum ea qtUG Hclunt; et noih-k niiiKlNtrl docent id quod est utlie dlscipulls suls. Ita ferlt ChrlstUH.

UB SCIKNTIA CHRISTl bant: Ohristus ignoravit diem judicii, non qnidem ut Deus, ac si concederent hunc diem ignorasse ut hominem. Quaestio de scientia anima? Christi nondum orta erat, et nondum veniebat in mente di stinctio inter cognoscere ex humanitate nnturaliter et cognoscere uou ex humanitate sed lumine supernaturali , ad non manifestandum hominibus.

Ad 2um : « Scit ergo anima Christi omnia qua? Deus in seipso cognoscit per scientiam visionis» non tamen ita clare et lucide, ut dicitur ad 3um.