Epistola LXXVI. Ad Haconem Comitem

AwsrLMUs gralia Dei, archiepiscopus Cantuariensis, Hacow. comiti Orcadensium, salutem et benedictionem Doi.

Audio quia propter indigentiam doctorum, minus quam expedit, populus qui sub vestra potestate est, cognoscat ei colat Chnistianam religionem, Seil gaudeo quia 1eferente episcopo quem nunc per gratiam Dei habeus, didici quia prudentia vestra libenter suscipit verbum Dei, et consilium quod pertinet ad salutem. Hac igitur fiducia mitto strenuitaí vestiae ltteras monitionis me, quatenus se studiose committat praedicationi et doetrinz ejusdem episcopi; et quantum in vobis est studeatis ut populus vester hoc ipsum faciat. Nihil enim facere potestis unde magis iemussionem pecealorum, et vite cterne gloriam adipisci valéaus quam si populum vestrum ad cultum Ghristiane religionis monendo, et quibuscunque modis potestis vobis eum attrahitus. Quod efficaciter, Deo dante, implere poteritis, si, quemadmodum supra dixi vobis, vos devote et sancta humilitate et puia voluntate episcopo vestro subditis. S1 vos cons'lio nostro et exliortationi, Deo inspirante, acquie-

p scere volueritis, oro Deum omnipotentem ut ipsa

vos el totum populum vestrum sua grata dirigat et protegat, et suam benedictionem et absolutionem et orationes humilitatis meae ex corde vo*is mando. Omnipotens Deus sic vos faciat vivere in hoc saeculo ut in futuro jungamini beato angelorum cousortio. Amen. AA49 EPISTOLA XCIIIL HENRICI ANGLORUM REGIS AD ANSELMUM.

HrwRicus, gratia Dei rex Anglorum , ANsrLMO Cantuariensi archiepiscopo, charissimo Patri suo, salutem el dilectionem.

Agnosce, Pater mi, quia ego gratia Dei sanus sum et incolumis, et omnia mea salubria incedunt et prospoie, Quod autem de te ac salute tua pet Au-

fiidum clericum tuum et per. alios accepi, nec non A rem vestrum auxilium et foritudinem oto corde

de iis quae& circa (e geruntur felicitate Salutis et prosperitatis agitari, scito me congratuluii non minimum. Nec vero conscientiam benevolentie tua lateat, quomodo contigerit nobis de colfoquio nostro inter me et Lodovicum Fianei legem, scias quoniam ego, cum pleraque copia militum meoium, et ipse eum fortitudine sua undique collecta tenuimus colloquium. Ego autem studens rationi et zequilati cum modeiata humilitate, observata tamen regia austeritate. lantum dequo etJusto aequievi, donee 1pse fastu przsumptuoso nimia ac superba mihi superquzsivit. Et, ita disponenteSpiritus saneti gratia, collocutionem meam fíinivi, uL comitibus mili existentibus ratione et jusutia recesseiim. Ita etiam uLips quos ipse Lodovicus: in. convenuone nostra mihi hostagios ex paite sua posuit, parti causae meze assentranl, eL eausam meam Lueantur, eL causam Lodoviei iufirmant et repiobant. Propterea scias quoniam negotium quod inler me el imperatorem Romanorum tiactabatr, grata. Der ad. honorem Dei et nostrum, et sanct.ee. Ecclesig et Christiani populi ad finem perduvimus. De citeio, dc ns quie i Ángla sunt, et quae. 1bi tractantur, volo ut voluntoàtài tus? pareant et consilio tno disponontui. Quod etiam ego Justiciarus nostis feci cognitum, Filium meum et fiham tibi committo, ut paterna dilectione eos foveas, et de 1:is filiasuno amore cuidm agas, Teste Ranulfo cancella»io apud Bothomagum.