Epistola LXXV. Ansdlmi ad Adam Comitissam

Domin: et mairi in Deo charissims:e Anz, venerabili comitisse, AnsrLuUs, servus Ecclesiae Cantua1iensis, quod melius, quod dulcius, auod affectuo$ius potest secundum Deum.

Cum vestrae volo scribere celsitudini, utique. ne-

semper cor meum coram Deo de vobis, possim expiimere, nisi forte per hoc illum mclius esprimo, quia me fateor exprimere non posse. Quippe cum mente peracto aífectuosam dilectionem quam in vobis propter Deum erga me multis modis sum espeitus, nihil in me possum cogitare quod ad ejus retributionem, aut gratiarum aclionem, secundum voluntatem meam possit sufficere. Quoniam ergo me-« hus nee scio nee valeo, ad Dcum ine comverto, ct 010 uL ipse dilectioni vestrae suam pro me dilectionem qui supejat omnia merila hominum retiribuat. Hoe quotudie facio, hoc quandiu vivam Deo annuenta facere non desistlam. Nostis desideiium meum da vobis, quod utinam audiam antequam moriar per gratiam Dei completum esse. Verum dico vobis quia letor exiict anima de corpore. Nostrum esse quod scire desideraus, lator praesentium saus vobis potest edicere. Spiritus sanctus sit semper custos et dilector cordis vestri et vitze vestrae. Amen.