Epistola LXXXVIII. Ad Willermun

Willeimum amicum suum. monet ut. Deo. sil semper piesens, et sic seitet. suam dilectionem, ut. omni sludio conetur caveie Dei offensionem.

AmwsELMUs archiepiscopus, dilecto filio suo WarLrRMO, Salutem et benedictionem Dei et suam.

E»pertus sum te migno ,et intimo affectu me diligere, et ideo non possum tui dilectionis vicem non reddere. Diligis me ut Patrem in Deo, cui totum te sine simulatione commisisti, et ego te ut filium, qui sincera dilectione ;te suscepi. A Deo accepisti uL me diligcres, eí ego a Deo habeo ut te sie diligerem. Quoniam ergo ex Deo est mutua dilectio nostra, non potest deleii, nec debet, nisi hoc faciat aliqua in Deum offensio. Sicut ergo meam vis servare dilectionem, ita omni studio eonare cavele Dei offensionem. Dilige ut me diligas, sed plus diligo ut teipsum diligas. Dilige teipsum, et quantum a dilecionem, habeto meipsum. Esto memor monitionis meae; et semper eris dilect onis Dei, et sub 1a mes; nequeo semper ubi esse praesens. Deus te custodiat, qui ubique praesens. hloneo te ut serpei illi sis praesens. .