Epistola LXXXIV. Ad Abbatissam T. Fjusque Congrega-

TIONEM.

AssrLMUS Dei dispositione vocatus archiepiscopus,

AMNSELMI

B domine et. mati 1everendze abbatisse F, et sancto

ceagregation: ili commisss in sznctilate semper profieere, et ad beatitudinem [a/. semper] pertingere.

Quamvis vestium sanctum studium mea monitione nonegeat, cogit me Lum [al. tamen] dilectio quam erga vos libeo et. officium meum, nt vobis ad [afl., aliquid] exhortando seribam. Considerate incessanter, filize et sorores me:e dilectissimze, quod in colum proposuistis et jam incoopistis ascendere, ut ibi regnetis, et regnando gaudeatis cam Domino et amico vestro Jesu Christo, qui ihi vos exspectat et exspectando assidue invitat. Quippe quandiu homo vivit, aut ascendit jn cclum bene vivendo, aut descendit imn mfeinum male vivendo. Si ergo ad illud proposuistis

C et vultis pertingere, necesse est vos sanctis actioni-

bus [af. accusationibus] illuc quasi quibusdam passibus proficere. Diligenter eigo vitae vestrze cursinr discutite, ut [al. omit.] non solum in operibus, sed etiam in verbis, nec solum in his, sed et iun omnibus cogitationibus, ne forte cum in omnibus his semper debeatis sursum tendee [al. ascendere], aliud ibi inveniatur quod est magis descendere. Quod si bene vultis custodire, expedit ut semper videre [al. om. ] cogitetis [al.illud] quod verissime scriptum est : Qui modica spei mt paulatim decidit(Eccli, xix ,A), qui paula tím decidit non proficit sed deficit, et qui deficit non a-cendit, sed descendit. IIoc ergo curate sollicite, ut nihil tam parvum sit quod de ordine vestio ubi vos Deus posuit negligere velitis et sic sanctis passibus in

p eclum, quod utinam Deo adjuvante fiat, ascendetis.

Quod ut per me [al. oro ul pro me] oretis, et tanto attentus, quanto scitis me de dilectione vestra confidere, quoniam nunquam cognovi me magis quim nune orationibus indigere.