Sectio 11, art. 3: Ufrum praed€stLtttf eligantor a Deo

St. qu. In hoc titulo, ut notat Cajetanus, vocabulum electionis proprie sumitur prout exprimit actum voluntatis, quo, optione proposita, unum mavult altero seu praeeligit, r

Principalis difficultas ea est quae notatur in?tio in 3a objectione, scil. : electio quamdam discretionem importat. Sed Deus vult omnes homines salvos fieri, ut dicitur in I ed Tim., ix, 4. Ergo praedestmatio, quae praeordinat homines ad salutem, est absque electione.

Eesposssl® tamen est affirmativa, scil. : omnes praedesiinati smii elecii #i dilecii, ita ut dilectio praesuppotiaiur electioni secundum rationem et eleciio praedestinaiioni.

z° Probatur auctoritaie Sacrae Scripiurae, Ephes., 1, 4 : « Elegii nos in ipso ante mundi constitutionem ui essemus sancii et immaculati in conspectu ejus in. caritate, qui praedestinavit nos in adoptionem Miorum per Jesum Christum in ipsum, secundum propositum voluntatis suae. » — Ut explicat sanctus Thomas in suo Comm. in Ep. ad Ephes. : « Elegit nos, non quia sancti essemus, quia nec eramus, sed ad hoc elegit nos : ui essemus sancti et immaculati... » Hoc jam notaverat sanctus Augustinus, De praedestinatione sanctorum, c. xvin, n° 36.

Electio clare indicatur etiam ad Rom.t ix, 11 : « Cum nondum nati fuissent, aut aliquid boni egissent aut mali (ut secundum eleciionem propositum Dei maneret) non ex operibus, sed ex vocante dictum est ei : Quia niajor serviet minori. » Item Rom. xi, 5 : « Sic ergo et *in hoc tempore, reliquiae sec. electionem gratiae salvae factae sunt. St autem gratia, jam non ex operibus ; alioquin gratia jam non est gratia. »

Haec electio, antecedens praedestinationem, ea est quae sic exprimitur ad Rom. viii, 23 : « Quos praescivit^ hos praedestinavit », scil. quos prae-

1. Cf. Sanctum Thomam, I* ll*e, q. 79> a. 1 et 2. Vide etiam infra: de motivo Teprobationis negativae.

scivti cum benevolentia seu praedileciione. Item pluribus aliis locis in Sacra Scriptura agitur de electis, v. g. Maith. xxiv, 22 ; I Titn. v, 21 ; II Tim. 11 10. — Cf. etiam C. Carisiacum, Deng. 316.

20 Probatur conclusio ratione theologica duplici syllogismo : (Quidam recenter dixerunt : « Est Scotus qui primus in hac quaestione dixit : Deus prius vult finem quam media ad finem, » Statim apparet hanc doctrinam s esse in sancto Thoma, et pertinet ad ipsam notionem Providentiae, sicut et prudentiae.)

N021 praecipitur aliquid ordinandum in finem» nisi praeexistenti voluntate finis.

Atqui praedestinatio est pars providentiae, quae, ut prudentia, est prae- ceptiva ordinationis aliquorum in finem. Ergo praedestinatio aliquorum in salutem aeternam, praesupponit quod Deus illorum velii salutem, ad quod pertinet electio et dilectio.

In secundo syllogismo ostenditur quod in Deo, non in nobis, dilectio antecedit electionem. Sic probatur :

Voluntas Dei, qua vult bonum alicui, est causa quod illud bonum ab eo prae aliis habeatur. Atqui per dilectionem Deus vult aiiquibus bonum salutis aeteraae, et psr electionem eis vult hoc bonum prae aliis. Ergo dilectio divina antecedit sec. rationem electionem, sicut electio prae- destinationem.

Per oppositum voluntas nostra* diligendo aliquem, non causat bonum in eo, sed ex bono praeexistenti incitatur ad diligendum, proinde eligimus aliquem, quem diligamus, et sic electio dilectionem praecedit in nobis.

Hoc est dicere, ut supra I*, q. 20_ a. 2 : « Amor Dei est in infundens et creans bonitatem in rebus », ergo est diligens antequam eligens. Item I&, q. 20, a. 4 : « Voluntas Dei est causa bonitatis in rebus, et sic ex hoc sunt aliqua meliora, quod Deus eis majus bonum vult. Unde sequitur quod meliora- plus amet. » Item ibid. ad 4 : « Illi sunt meliores et magis dilecti, qui plus habent de gratia. » Hoc est principium praedilectionis supra explicatum Ia, q. 20, a. 3.

Hoc negatur a Molina, dum dicit : « Auxilio aequali, imo minori, fieri potest ut unus vocatorum convertatur et alius non. » Concordia, Ed. Lethielleux, 1876, p. 51, 565, Unde non mirum est quod Molina scripserit, ibid., p. 429 : « Electio non antecessit praedestinationem... AHi afirmant oppositum... Quae sententia videtur D. Thomae in hac q. a. 4- ... Haec tamen sententia mihi mmquaiB placuit... »

Revera pro Molina praedestinatio ad gloriam est e% praevisis merms saUem fuiuribilibus ; sic, ut ipse fatetur, recsdi,: essentiailter a doctnna sancti Thomae.

Attamen ipse Molina debet admittere quod Deus gratis elegit ponere Petrum in his circumstamtiis in quibus praeviderat quod bene consentiret, et ponere Judam in aliis*

Unde nequidem pro Pvlolina Deus aequaliter vuit salvare omnes homines. Si hoc afftrmaret, negaret ipsum praedestinationis mysterium,

DE CAUSA PR AE DESTIN ATXON IS 537 t* n-i-i -- ■ ' 1 " iri •■* - 1 1 j 1 ' " S * " ' 11 " "' '■pr '-l-lBl ™- 11 " ■■' ^11 1 juxta quod ut ait C. Carisiacum, « quod quidam salyantur, salvantis est donum ; quod quidam pereunt, pereuntium est meritum » (Denz. 318).

Sanctus Thomas in nostro art, ad 3 i ™rsus notat quod universahs voluntas salviiica est antecedens, scil. conditionata, et non consequens ; nempe Deus vult omnes homines salvos fieri, nisi obstent fines altiores.