Skip to the text

Caput XI. De productione hominis quantum ad totum coniunctum

  1. De. (oto autem Aomine in paradiso collocato haec tenenda sunt, scilicet quod datus est. ei duplex sensus, Scilicet interior et exterior, mentis et carnis. — Datus est ei duplex motus, Scilicet. imperativus in voluntate et exsecutivus in corpore. — Datum est ei duplex onum, unum visibile, alterum invisibile. — Datum est ei duplex praeceptum, scilicet »&aturae. et disciplinae: praeceptum naturae: Crescite et multipücamini; praeceptum disctplnae:- De ligno scientiae boni el snali ne comedas. — luxta quae datum est sibi quadruplez: adiutorium. Sceilieet/ Scientiae, conscientiae, synderesis et. gratiae, ex quibus sullicienter mini duplex &onum: «unum visibile, allerum invisibile; unum temporale, aliud aeternum; unum carni, alterum spiritui. Ex his bonis Deus unum dedit, alterum promisit, ut unum gratis possideretur, alterum per meritum quaereretur ».

5$. Et quia frustra datur bonum, nisi custodiatur ; frustra promittitur, nisi ad ipsum perveniatur: ideo duplex datum est homini praeceptuz* : unum. naturae ad custodiendum bonum datum, alterum. disciplinae ad promerendum bonum promissum, quod nullo modo melius poterat mereri quam per sneram obedientiam. Obecdientia autem mera est, quando praeceptum ex se solo obligat, non ex aliqua alia causa; et tale dicitur praeceptum disciplinae, quia per ipsuin discitur, quanta sit virtus obedientiae, quae suo inerito ducit ad caeluin, 8u0 vero contrario praecipitat in infernum. Non ergo datum est illud mandatum hoininl propter indi- gentiam aliquam, quam Deus haberet de humano obsequio, sed ad dandam viam merendi coronam per meram et voluntariam obedientiam.

  1. Et quoniain homo ratione naturae defectivae, ex nihilo formatae nec per gloriam confirmatae poterat cadere; benignissimus Deus quadruplex ei contulit. adiutorium :. duplex naturae et duplex gratiae. Duplicem enim indidit rectitudinem ipsi naturae: unam ad recte iudicandum, et haec est rectitudo. conscien- (iae ; aliam ad recte volendum, et haec est synderis, cuius est reimurmurare contra imaluin. et. stimulare ad bonum. — Duplicem etiam superaddidit perfectionem gratiae: unam gratiae gratis datae, quae fuit scientia illuminans intellectum ad cognoscendum se ipsum, Deum suum et mundum istum, qui factus fuerat propter ipsum; aliam gratiae gratum facientis, quae. fuit enritns habilitans affectum ad diligendum Deum super omnia et proximum sicut se ipsum. — Et sic ante lapsum homo perfecta habuit naturalia, supervestita nihilominus divina gratia. Ex quo manifeste colligitur, quod si cecidit, hoc non fuit. Dr ex culpa sua, quia obedire contempsit.

Chapter 21 of 65