Skip to the text

Caput 37

b QUALITER ANIMA AD DEUM CONFUGIAT, ET DE EJUS SACRIS i

VULNERIBUS.

i

ua vice vidit se coram Domino stantem, et ejus dulcis- A sima vulnera salutantem; vulnera autem circumposita ‘i erant gemmis pretiosis; quod dum illa miraretur, Dominus i ad eam ait: « Sicut gemme magnas in se habent vires, ut i etiam quasdam hominum expellant infirmitates, sic vulnera mea tantae efficaciae sunt, quod omnem animae depellunt languorem. Sunt enim quidam tam pavida habentes corda, {i quod nunquam de mea audent confidere pietate; sed prae timore a facie mea fugere cupiunt. De quibus dici potest quod tremulam paralysim habent; qui si ad passionem meam refugerent, et vulnera mea saepius dulciter saluta- i rent, omnem prorsus timorem ab eis elongarem. Sunt Christi i etiam quidam vaga et instobilia habentes corda, cogitatio- pavido,tago, ' nibus ubique circumvolantes, et per unicum quandoque cordi : verbum ad iram et impatientiam labentes; qui si cordetenus™*"™" i passionem meam recolerent, et vulnera mea cordi suo infigerent, cordis ex hoc stabilitatem acquirerent, et patien- i tiam invenirent. Item sunt quidam dormitantem psralysim = y habentes, illi scilicet qui omnia pigre et tepide favunt;

i

: hi etiam, si meam devote recolerent passionem, attendentes vulnera mea, quam profunde et quanto dolore infixa sunt mihi, ab omni eos torpore excitarent. »

Tunc orabat pro una persona, quam statim in_prasentia Domini in alba veste stantem vidit, et Dominum manus suas ad ejus manus.applicantem; per quod intellexit quod adextera sua daret ei adjutorium et fortitudinem ad omne opus bonum, sinistra vero protectionem in adversis.

Cogitante autem illa quid per manicas tunice designari posset, et cur eis Religiosi uterentur.dixit Dominus ad eam: « Hoc per manicarum amplitudinem designatur, quod Religiosi ampla et parata corda semper habere debent ad omne mandatum. » Et ait Dominus : « Hoc dices personae pro qua oras, uta lacrymis se temperet; quod dum nullo, modo potest, lacrymis meis suas apponat, dolens quod pro peccatoribus et ex amore eas non effuderit; tunc eas lacrymis meis unitas, Patri meo in laudem, prout voluerit, preesentabo. »

Alia vice cum pro eadem oraret, vidit animam ejus in Corde Dei velut infantulum stare, et Cor Dei manibus sulstencres Et ai Dominus ¢ Sie invamni cibulatone ad Me veniat, et se ad Cor meum divinum teneat, quaerens ibidem consolari; tunc eam in wternum nonderelinquam. »

Chapter 175 of 257