Caput 38

si non misericordia Dei sibi non affuisset, sensus aut visum inde amisisset. Rogavitque istam et alias ut pro se orarent, i quatenus ab hoc tentationis gravamine per Dei clementiam : solveretur. Cui hee pie compatiens, eam saepius benigne consolabatur, et attentius pro ea Domino preces effundebat. Igitur illa in brevi est liberata, ita ut hee super hoc i Dominum quaereret quomodo a tanta tristitia esset tam; subito immutata. Cui Dominus respondit: « Ex sola H bonitate mea eam absolvi. » Etadjecit: « Dicsibi ex parte Lacryma f mei ut me roget, quatenus propter meam bonitatem omnes “tela. i illas lacrymas commutem. ac si eas ex amore et devotione et {uerifum, i ex contritione peccatorum effuderit. » Quod illa auaiens, ‘anseunt y mirari coepit quomodo lacryma tam inutiliter fuse, in tam sanctas lacrymas possent commutari, Cui Dominus : « Solummodo, inquit, bonitati meae credat, et in quantum =| mihi crediderit, in tantum in ea complebo. » i

O mira et stupenda divinae pietatis dignatio, quae tam, liberaliter per tales tantasque consolationes dignatur miseris 1 subvenire! Quisquis hac legis vel audis, tales consolationes i a Deo per suam dilectricem hominibus factas, consulo tibi i tut etiam tibi factas usurpes; quia et hoc sibi Deus revelavit a multum complacere, si quod uni faceret, hoc alter sibi Quod per factum sive faciendum vendicaret. Multas et alias spi- MEiR'Deut 4 rituales consolationes ab ea quamplures sunt conse- quisque i cuti; sed swpissime quasi doctrinam eis propone- suum faciat. : bat; quandoque ac si ab alio aliquo percepisset, eis indicabat. Benedictus igitur per omnia Deus, qui talem interventricem apud ipsum nobis contulit, quae orationibus continuis, et sedulis instructionibus aut consolationibus tenigna mater exstitit miserorum !

i

i

i

ae i