Epistola XCII. Ad Monachum Apostatam

Picrceptis, consiliis et mims. exiantes. duas oves. ad g'egem revocat.

Awsrpwus, Dei gratia archiepiscopus Cantuari:e, ApniaNo, qui luit. monachus Christi. Ecclesi: Cantuariensis, et. suadente diabolo, reliquit habitum $uum, si vult redire ad monasterium suum et *?? ad nonachicum propositum, salutem et veram dilectionem. »

Fratrem et filiam non debeo nominare, donee sciam te poenitentiam peccati et erroris tui ageie; A1S& et hoc cognoscam per reversionem tuam. Quod si, Deo per gratiam ' suam inspirante, secundum desiderium meum idero, eertus esto quia ja me paternam pietatem et fiaternam chaiitatem sine (igmento, Deo annuente, invenies. Consulo igitur et consulendo preco: ut hominem, cujus anime "'saluiem affectu cordis desidero; et pisecipio ea auetoritate quxe mihi a Deo et ab Ecclesia Dei tradita est, super omnes viventes professos obedientiam et stabilitatem in praefato monasterio; et adjui0 per eamdem professionem er stabilifatem, quam te in eodem loco servaturum coram Deo promisisti, el per unumque adventum Domini nostri Jesu Christi, sieut vis ut primus sit tibi ad salutem, et secundus non sit ubi ad damnationem, quatenus resipiscas, et redeas ad Ecclesiam in qua monachus fuisti quantum ad habitum, et esse debes secundum veritatem, et ad me, et ad fratres, qui te. propter auima tua saluteen desideramus, si non vis in excommunicatione et anathemate mori. Nullus enim homo in presenti vita vivens potest te absolvere ab his vineulis excommunicationis et anathematis, nisi. quod 13era dilectione precor et consulo, feceris. Istas meas litteras precipio tbi, si qua adhuc vena obedieniie yivit in te, ut ostendas, si opportunitatem. habes, Airardp, qui tecum ab Ecclesia Cbristi discessit, ct quidquid tibi scribo, illi simili charitate et auctoritate mando. Quamvis non mereamini adhuc ut 99: pro vobis otem, tamen oro Deum omnipotentem ut jpse vos comvertat ad se, et ad salutem animarum

vestrarum, et J.etificet me de vestro desideratoreditu. Amen.