Skip to the text

Epistola LXXXIX. ANSELNI AD mASILIAM

Mulieii huicpiissmce epistolam scaibitadmodumpiam. Quod homo sempe: aut 1n celum ascendat , aut iu

imfernum descendat. Et quod hoc mazime attendeie debeat.

Ausri uus archiepiscopus Bao amice, filiae in Domino charissimze, salutem, et benedictionem Dei, ac suam , si quid valet. -

Didici per legatos vestros quia vehementer desideratis litteras nostras; in quo recognosco vestram bonam *oluntatem et Christianam | intentionem. Nihil enim video cur illas desideietis, nisi ex illis aliquod consilium anime vestro salubre inde accipiatis. Quamvis ergo tota sacra Scriptura vos doceat qualiter vivere debeatis, si eam vobis exponi facitis, non tamen debeo esse avarus neque inexorabilis religiose petitioni vestrze. Dicam igitur vobis, filia charissima, aliquid quod si frequenter tota inten-

C tione mente pertractaveritfis, multum eur vestrum

ad timorem Dei el ad amorem bene vivendi accendere poteritis, Sempér sit ante oculos mentis vestra

VARLE LECTIONES.

3f$ Coliata ctim eoaem ms. " Amico Turoldo ms amico char;ssimo Tuiroláo 75 Concupiscunt ,sicut ts

concupiscunt, quae» nullatenus possunt satiare mentem, sicut

JOANNIS PICARDI NOTE,

(91) Turo:ao. 1n Chronic. Beccensi habetui: prolixa mentio de eo. Quam idcirco sic persuiingemus, ut nibil. quod ad listoriam spectet, excidat. Turoldus igitur, Hugonis Euremondensis germanus, vir non posuemz nobilitatus et potenus, cum ad Ecclesie Bajocensis 1egimen fuisset evectus, paulo

ost divino sic exarsit amore, ut universam saeculi 10nestatem pro stercore habuerit, et Becci monachum indue:it. Nec sine magna fruge. Nam eo tandem ascendit submissionis, modestiae, gravitatis, prudenuz observantizjque monasiice, ut admirationi foret ipsis opuimatibus Deccensibus. ÀL vero, utmagis magisque splendesceret, visum esL divinze sapientie eum diutius excoquere 1n. fornace doloris (quem rupturam dicimus) sic eum excruciantis, ut non para intestinorum poitio in scrotum descendens pene hominem exanimaret, eL denuo conscendens, quidquid cruciatus. de descensu videbatur deluisse, fenorum fenoribus repeteret. Interea Dei seivus fortiter cum interno luctans hoste, semper ejus lurorem celabat, sperans divino tandem reprimendum auxilio, sicque nemini (quod clam esse peroptabat) detegere cogeretur, et quidem virginei pudoris studio. Cessit tamen, cum semel. intesuna sic relaxata et inflata sunt, ut de interiori eorum regressu desperans, abbatem Willelmum — ccersierit,

Parnor. CLIX.,

57? Collata cum eodem mis

ui haud mora cum fratribus advolavit, Conspicatus "luroldum morbo pene enectum, ccelestis medici manum implorat. Ipse quoque segrotus, animo sanus, plurimumque vividus, ad diva Fidis virginis/'opem celeriter confugit. Nec frustra. Coepit enim. meliuscule esse et dormire. Inter somnum vero audivit vocem hujuscemodi: : «Surge sanus, et intellige

precibus beatze Fidis integra te redditum sospitau ;

et ad te accersito hoc ipsum indicabis abbati. Orabis etiam ipsum quatenus fratrem Girardum cognomen]o Giffardum, Longevillam dirigat, qui salvalori tuo gratias pro salute tibi concessa referat, ac candelas super ecclesiae altare reverentissime offerat. » Ipsis sima sunt Chronici. Beccensis verba. Turoldus, somno excitus, pudendis admovet manum, deprehendit tactu veritatem coelestis admonitionis restituüonemque lam insperate sanitatis. Unde in doxologias gratiasque supremo pharmacopeo mec non ejus ancille sanctissime Fidi habendas effunditur. Abbas, hoc audieus, incredibili exsultavit gaudio, Turoldumque una cum Giffardo Longevillam misit reddendi voli ergo. Porro hanc sanctam Fidem, cujus obsecrationibus convaluit Turoldus,

videlur esse illa ipsa de qua Martyrolog. prid. Non. Octob.

quia vita presens finem habet, et nescit homo ^ vos malle inobedientie eulpam ineurieie quam tai

quando ultima dies, ad quam indesinenter die ac nocte propinquat, adveniat. Vita praesens ia est. Kam quaridiu vivit homo, non facit nisi ire. Semper enim aul ascendit in. infernum aut descendit. Cum facit aliquod bonum opus, facit unum passum ascendendo; cum vero aliquo modo peccat, facit unum passum descendendo. Iste ascensus vel descensus tunc cognoscitur ab unaquaque anima quando exit de corpore. Qui sollicite studet dum hic vivit bonis moribus et bonis operibus ascendere, in ccelo colloeabitur cum sanctis angelis; el qui malis moribus descendit, in inferno sepelietur cum perditis angelis. Hoc utique notandum est quia valde velocius et facilius descenditur quam ascenditur. Quapropter in singulis volantatibus et actibus suis debet Christianus et Chiistiana dihgenter considerare si ascendat, aut si descendat, et toto corde ea in quibus videt se ascendere amplectatur* atque illa 1n. quibus Cognoscit descensum fieri in **? infernmm, tugíat et exsecretur. Moneo itaque et consulo vobis, in Dco amica et filia dileetissima ***, utin quantum, adjuvonte Deo, potestis, ab omni peccato magno vel parvo vos 1etrahatis, et in sanctis actibus vos exerceatis. Oro omnipotentem Deum ut ipse vos semper et ubique protegat, dirigat el custodiat. Amen.

EAiGQ EPISTOLA CXXXIX *5:, AD LAMBERTUM ABBATEM S. BERTINI. Suadet oblatum egimen assumeie.

AwsrLMUS, Servus Ecclesie Caníuariensis , cha- c

jissimo amico suo, réverendo abbati cenobii Sancti Bertini, LawsrnTo, salutem , et dilectionem cum orationibus.

Quia Ecclesia Remensis desiderat et petit reverentiam vestram (sicut *** scripsisti mihi) ad regis)en archiepiscopatus, postulat vestra prudentia a mea parvitate consilium quid sibi faciendum :sit in 1àm magna re, tam enerosa, tamque periculosa. ln primis 010 Deum ut ipse nibil permittat de vobis ficri nisi quod illi placet et vobis expedit. Consilium autem meum (52) quod petitis, in quantum intelligere possum , hoc muhi videtur salubiius ut voluntas vestra, quantum in vobis est, nullum przebeat 5** assensum , nilul dicatis, nihil faciatis quod ad hoc possit valere 995, ut ad onus ad quod vocamini aliqua occasione perttahamini. Nulla vos cogat necessitas, piseter solam et puram obedientiam. Obedientiam

  • vero. nullam suscipiatis, nisi a domno abbate Clumiacensi, cui vos subdidistis. Quod autem dicitis

6nerosum opus ef operosum onms suscipere, ncn e« meum consilium. Peiieulosior namque est inoLedientia quam non sequitur poenitentia, quam st obedientia qu:e in spe misericordie Dei aggreditur etiam ea quae videntur impossibilia. Virtus enim et meritum obedientize, cum soa impellit hominem in pericula, aut defendit. hominem a. peccato, aut si forte peccat, valde veniale 5*9 est si comitatur semper poenitentia. Qui autem vivit in inobedientia, nullum bonum cjus facit sine maenla.

Chapter 89 of 210