Epistola XCV. Ad Odonem Monachum
Ut non deserat munus sibi commissum ob ing qvescenlem etatem,
ANSELWUS archiepiscopus fratri charissimo Opow, monacho et cellerario *!**, salutem, et benedictiioneni Dei et suam.
Dicitur quod quia sentis aetate et :egritudine finem Luum propinquare, 1leo «is obedientiam tuam , uu qua hactenus Deo et couventui ecclesi; in qua vivis deservisti, deserere. Notum tamen volo esse dilectioni tuxe quia hoc consilium non est ex bona 9!5 parte. De malis enim operibus debemus agere poenitentiam, et ea relinquere ante mortem , ne in illis inveniat nos ultima dies. hi bonis vero operibus debenus perseverare usque in finem, ut in illis assumatur anima nostia de hac vita. De benefacientibus namque perseveranter dictam est : Qui peiseverave1b usque in [imem, hic 99 salvus eil. (Matth, 3, 12), non de illis qui ante finem a bono opere deficiunt. Expedit igitur anime tuv, frater et fili charissime, ut in obedientia quam secundum posse tuum ad placite Dei, in quantum cognoscere possumus , et aid placitum abbatis tui et fi atrum tuorum tenuisti, peiseveres quandiu vita in te fuerit, et abbas tuus tibi jusserit, bono et Ixeto animo, sine omni rancore et murmuratione, ut etiam loquendo et disponendo aliquiJ de eadem obedienua en.ttas spiritum, Sic enam
VARLE LECTIONES,
$!! Expeditis ins evpetitis Gelleraio — 9? De bona ms ex bona
$12 Tiansibius ms transiens 8:8 Sic salvus ins hic saivus. ^
933 Collata cum eodem ms ! Cellaiio 2
JOANMS PICXRDI NOTA.
aut mois irruens sancta ejus pizvenissel desideria ; saltem constat ex aliis hitteiis Lanfianci. ad 3eidelv icum, Gothiict successorem, datis, nihil fuisse adhibitum remedn tam pestilentiae morbo. Substoma(hansenim, paulo ante medium scribit : « Inter multa qui placent, elita nobis eunt quadam qua disci
plicent, scilicet quo] jn vestro regno quisque pio arbitro sao leguime sibi eopulatam uxorem nulla c4nQaica cansa interveniente relinquit, et aliam quaml.bet, seu sibi, vel 1elicte uxori consanguinitate propinquam , sne quam alins sumi improbitate deseruiL, maritali seu fornicaria lege punienda temeritate conjungit, » Hactenus Lanfrancgs, es cajus przeteiius adhoriamentis si presentia liceat Auselmi comprobare, ausim dicere non ex Seotorum «el Ilibernorum, sed Anglorum longe antea deptavabis moribus natam hanc lethalen gangrenam pauaimi vires ct augmentum sumpsisse Nam Gilaas in NM Biuannie supia mille annos dixit : Reges habet Biuanma quamplurimas conjuges habentes, sed scouantes. D. Bomfacius maityi et arcliepiscopus, legatus Germanicus objecit Ethelbaldo egi Angloraa'apud WllcIm. Malimeshbui., Ub. 1, De reg.
Angl., eap. 4 : Audnamus quod optimates pene omnis genhs Mesrciorwm (duo eaemplo legummas deseyant &*0168 , el adaltevas ,. et. sanctunomales | constapient, etc. Quod autem fuerit Scotis haec libido quasi hweditaua argmít D. Hieronym. lib. n, adversus Jovimanum . Scotorum. nato uxores proprias :on habet, et quasi Platonis Polticam legerit, et Catonis sectetu) exemplum, nulla apud eos conjyuz est propria, sed ut cuique libitum [uert, pecudum moie lasciviunt., Taceo pudenda et pereinnlia memoratis libidinibus, qui Sylvester Giraldus centum post. Anselinum annis notavit. de Hibernis, disiinct. 5, Topogiaplize Hibernie eap. 49. Quam veio altas hie. morbus egissel radices, adeo ul nec hujus epistole medicatis evelli potuerit consiliis, palam fiL ex concilio Casell s, archiepiscopali Bibeirni e civitate, habito anno 1171, el 4b Alexandro I]. probato, in cujus concilii placiis jd. potissime. jubetur, ut omnes laict qui ua01es habere wlint eas secundum jus ecclesiasticum fa beant. Roger Dhoneoenus reiuht in poster. parte Annual. Sed nec hoe decretum (ut liquet. in. signato Syivest, Gnaldi tesumonio) valuit, exstirparez tam quiuc-m e.t uupe Vozor.s galzan,
LID. ilJ, ETIST. CL.
eveniet tibi illa promissio quas perseverantibus usque 4 — Cenonea. aucoritas priecipit. ut Ecclesia episco-
in fnem prionutütur. Nec (e terreat. quia propter imbecilitatem corporis non vales modo *'" ita efficaciter faceie et euiare quae facienda sunt in eadem obedientia, sicut olim faciebas in sanitate. et juventute, Namque non exigit Deus a te ultia posse tuum. Nec te perturbent quilibet adversitates, undecunque veniant, quibus te vult inimicus anim:e tus vexare et fatigare, ut ante finem deficias et praemium -peirseverantize perdas. Hoitor igitur et precor-quatenus hoc in corde tuo proponas et stabilias ut bonum opus, qo haotenus fidehter Deo adjuvante tenuisti , ncquaquam, donec vivas, deseias, uisi hioc abbas tuts ei fratres tui non tua importunilale, sed sua spo itanea voluntate tibi prcipiant. Et vertus esto quia quanto majori difficultate, cum propter imbecillitatem tuam, tum propter quaslibet adverstates , obedientiam tibi inpiunctam facies 5/5, tanto majus pr«mium a Deo recipies. Oro Deum omnipotentem ut ipse cor tuum dirigat, et quantum in me e:t, benedictionem et absolutionem Dei tibi mando, fiater charissime. ' E92Q EPISTOLA CXLIX. AMSELMI AD THOMAS EBORACENSEM ARCHIDPISCOPUM,
Ecclesia ultra (165 menses sine pastore non debet esce, unde ipsi pasciibut ut va. Jdus Septembris Cantuaric se sistat ab eo conseciandwm, et ne 1pse electum episcopum S. Andiegm de Svotia. nondum conseciatus conseciaie pyasumat.
ANSELMUS, Archiepiscopus Cantuarie, Tmows, €lecio archiepiscopo Eboracensis Ecclesie, salu1cm.
patus ultra ires menses non maneat sine paslore. Quoníam autem legi placuit, consilio baronum $uorum, ei nostra concessione, ut vesua persona cl geretur ad atchiepiscopatum Eborace, non debet per vos terminus salubriter constitutus diutius diffeiri. U: de miror quia post. electionem vestram non 1cquisistis ut. consecraremini ad quod electi esl. ManJo itaque vobis ut xni Idus Septembi. sitis apud matrem nostram ecclesiam Cantuariensem , ad faciendum q»od facere debetis, et ad suscipiendam consecrationem vestram. Quod si "non feceritis, ad me pertinet ut ergo curam habeam et faciam quae pertinent ad. episcopale officium in Eboracensi aichiepiseopatu. Priterea audivi quia vos, priesquam consecremini, facere vultis, ut electus ep'seopus Saneti Andiez de Scotia apud Eboraeum consecictur (35). Quod nec facere debetis, nec ego concedo, sed omnino interdico ne fiat, aut de illo , aut do aliqui persona qui» in regimen animarum debet proveli ab árcluepiscopo Eboracensi, quia non pertinet ad vos dare wel concedere alicui curam animarum, quam nondum accepistis. Vale
Chapter 95 of 210