Epistola LXXVII. Ad G... Abbaten

Electo in episcopum consuli ut servata obedientia animus ejus tantum onus fugiat. Iis vero qui hunc

elegexunt, consulit ut ipsum quia dignioi est, cogant ad onus suscipiendum,

Domino et Patri charissimo, reverendo abbati G. (rater ANsLLwUs, semper qui Deo placita sunt velle et facere.

Dignatur *estra prudentia meae parwiistis scire consilium de re de qua agitur; unde primo 010 omnipotentis Dei benignam clementiam ut ípse totam rem in beneplacito suo disponat. Nostrum autem consilium, quod utinam de vultu Dei prodeat, hoc est quod melius possum intelligere. llli quidem coasulo ut, quantum potest, servata tamen obedientia t1 pia mansuetudine, animus ejus tantum onus fugia!. Vobis autem et aliis, ad quos hoc. pertinet, consulo quia non video de quo melius possit esse, ut illum rogando, praecipiendo cogatis, quatenus et ejus conScientia securioi sit in. conspectu Dei, cum non nisi solo timore Dei et obedientia sancta se provectum conspiciet, et Deus quasi ex debito ad bonum finem pei ducat quod piopter se solum incoeptum intelliget ; et vobis a ?" supernorum Judice reiiibuatur , quia pia sollicitudine Ecclesiam Dei per nembia ejus suslcntare satagitis, Vale,