Epistola XCIII. Walteri ad Anxselmum

Lasuliat de felici Anselmi im. Angham veditu, sunulque ab eo quidpiam expetit pue consolationis

Domino desiderabili, et totis viscerum medullis concipiendo matri Ecclesi: catholiez:: ANsrrxo, fiaier WarnTERUS, unus suorum extrema pars devotorum, desideraie pinguedims, intimi suaviLatisliaustum sufficientem.

Haeret hngua, sensus haeret, nut3L manus. d"m tevolvit duleedmem vestrae salutationis, qua se vestra celsitudo ad tantillum homuncionem digia:a est inclinare. Eee ad vocem sestram confortata sunt 085a mea, exhilaiata proecordia mea, quia sane nunc cognovi me vestram gloijam non inaniter amasse, quando vos meam humilitatem non dedignati estis recognovisse. Et revera quanto in me nihil pomptum, nihil robustum considero, tanto erga meam imbecillitatem vestram diligentiam pluris duco. Omnipotenti ilaque Deo laudis hostiam mecum referunt omnes amici vestri, qui seeulum nostrum praesentiae Vestrae lumine destitutum felieiore beatitudinis vestro roditu exhila:avit. Depulit enim, quahter voluit, quidquid requiei placide voluntatis vestra obnitebatur; unoque momento, quod nobis lengissimum videbatur, ciissiimum nobis effectu pleniore perfecit. Introj:us enim vester pacificus f»ctus est et nobis et vobis, quia dum protractze querele terminum posuistis, Ecclesiis canonice collatis, vos quoque requievisus, Itaque requiei vestre et eommun: bono congratulantur omnes amici vestri, et vos, quia corpore coujuncti non possunt, desideriorum gressibus invisere non desistunt. De nostris potissimum monachis dico, quos vobis majoris dote familiaritatis, et subventione iransacie necessitatis prochwius dewinaistis. Sed quomam mei causa copi, ad me mihi redeundum est. Optatissimum mihi esset, si fieri posset, ante finem meum vestro con«pectu perfrui , et coram vobis de meis calamitatibus conqueri. Peitransiit enim tempus meum, et neseio si quem diuturnitate itae collegerim fructum. Sed quoniam voluntati meae debilitas senilis obsistit, ecce hic ubi sum vobis .suspirando, miserias et languores anim quos contrasi reprzesento, id potissimum, exorando ut, sicut

D omnibus omnia fscti estis, eo me modo rescripto

mansuetudinis vestre informare dignemini, quo presentem, si ita contigisset, consoiaremini. Erit enim hoc magnum tutamentum mes necessitatis et monimentum gratum vestre suavitatis. Ád hoc sane mea hse tendit oratio, ut, quoniam vobis ex toto justa votum fru: non possum , saltem. mihi aliquam vesti porüunculam concedatis, non qua fruar pro vobis. sed eujus respectu *?? in vestra consolatione respuem. Non quia :egritudini mezsufficientia desint

VARI LECTIONES.

v5 Et de veetris 7": nt de vestris suum eL — 8? Deo gratiam. mis D^o per gratiam $53 Respectui ms respectu

598 Cum eodem ms collata 94 Ut adhue ms adhuc ut

599 Monasterium et ms Monasteri rm € Collata cum eodem «t

Linri

LIB. Iii, EFIST. CXLYIÉ.

alimenta. Scripturarum, sel quia sempei satius est A plus gaudere, ei majorem quaestum .estimare cum

zgrolo, si ei quod desiderat tribuatur. Et spe tactus unius demulcet, cui multorum medicamina non inherent. Omnipotens Deus mentem vestram et linguam, parvulorum suorum consolationi diutius *** reservet, et placide vestre voluntati $** conatus adversariorum potentie suae dextera substernat ?, Amen.