Caput II. De primorum parentum tentatione

1. Ad intelligendum | autem, qualiter. eorruptela peccati. introivit in mundum, considerare oportet Ja- . psum primi parentis, (traducttonem culpae originalis et ortum seu radicem peccati actualis. — Circa lapsum igitur primi parentis haec tria nobis consideranda occurrunt, scilicet tentatio diabolica, culpa comitissa et poena. inflicta. MM" |

2. Haec autem de (en(atione tenenda sunt, quod cum Deus hominem condidisset in felicitate paradisi In duplici sexu, virili scilicet ct muliebri; diabolus invidens homini, assumta specie scrpentina, aggressus est mulierem, primo quaerendo: Cur praecepit. vobis Deus, ne comederetis (2)? secundo asserendo : — Eritis $icul dii, scientes. bonum et malum; volens ista tentione dciicere mulierem infirmiorem et per illam po- Stea. prosternere sexum virilem; quod ct fecit, Domino permittente.

3. Ratio autem ad intelligentiam praedictorum haec est: quia, sicut primum principium est potentissimum in producendo, sic etiam est rectissimum in gubernando; et ideo «res, quas condidit, ita administrat, ut tamen eas agere proprios motus sinat ». Quoniam ergo homo sic factus erat, ut per victoriam pugnae perveniret ad praemium quietis aeternae; licet Deus sciret, hominem tentationi succumbere, debuit tamen permittere, hominem tentari ab eo qui sciret, posset. et vellet. (A). — Quoniam igitur diabolus, qui (!^; De his tribus agitur in hoc et 9 seqq. capp.; de peccato originali c. 5.7; de actuali c. 8-14. scientiam, quae est appetibilis rationali; per excel/tentiam ad modum Dei, quae est appetibilis irascibili ; per suavitatem ligni, quae est appetibilis concupiscibili. Et sic tentavit omne, quod erat in muliere tentabile, per omne illud, per quod poterat In tentationem induci, quod est triplex appcetibile mundi, scilicet concupiscen- (ta. carnis, concupiscentia. oculorum el. superbia vi- (ae; secundum quae tria attenditur omnis tentationis origo, sive a mundo, sive a carne, sive a diabolo.