Articulus 2

Exhortatio Jesu Christi ad mundi contemptum ac conversationem devotam.

JESUS. — Nondum attendis, carissime fili, quam præclarum donum, quam præcipuum bonum sit innocentia ipsa, incorruptio carnis, integritas mentis, puritas baptismalis : quæ omnia, in sæculo rein pueritia et adolescentia non pueriliter, carnaliter et inaniter, sed mature, devote spiritualiterque vixisse. Præterea, adolescentiæ florem Creatoris obsequio dedicare, mercedem cum sacratissimo Joanne Baptista meretur, ac inter Sanctos thronum sortitur.

Insuper, non perpendis quam grandis supernaturalisque dignitas in Baptismo sit tibi concessa: in quo sine dubio factus es adoptivus filius Dei, innocentiæ veste amictus, supernaturalibus gratiæ charismatibus decoratus. Ibi quippe ex Dei bonitate, meritis Salvatoris infusæ sunt animæ tuæ gratia gratum faciens, virtutes theologicæ, septem dona Spiritus Sancti, ac ceteræ virtutes gratuitæ caritati annexæ. Itaque inibi facta est anima tua Dei creatoris sui sponsa, filia et amica. Numquid parum est præstantissima dona hæc peccando amittere, ac mundi amore et propriæ libertatis affectione tam grave detrimentum incurrere, amissaque adoptiva Dei filiatione, gratia et amore, diaboli fieri servum, membrum ac filium? Intuere pro viribus quanta sit inter hæc differentia atque distantia, quam magna sit vilitas animæ peccatricis, quam fœda sit servitus ista dæmonis et peccati, servire dæmonibus et peccatis.

PUER. — Parce et condescende, o Domine, exiguitati intelligentiæ meæ. Quamvis enim verba jam introducta plene capere ac penetrare non valeam, tamen (ni fallor) aliquantulum ea intelligo, atque ex ipsis non mediocriter moveor et instigor cuncta pueritiæ et adolescentiæ vitia abhorrere, nec minus virtutum quam scientiarum incrementis studere, devotorumque Fratrum hortamenta sectari, juniorum etiam fratrum scholarium contubernio sociari.¹ Ut autem ad ista validius incalescam, precor, o Domine, ut sapientialia ac devotissima verba quæ nunc tetigisti magis quam expressisti, digneris clarius prosequi ac diffusius pertractare.

JESUS. — Ego qui exterius loquor ad excitandum, interius ungo ac moveo ad consentiendum; et nunc quod pie postulas adimplebo, ut fortius accendaris ac in salubri proposito roboreris.

Footnotes

1. Is. XI, 2, 3. ↩