Sectio 8, art. 4: UTRUM SACERDOTIUM CHRISTI

PERMANEAT IN /ETERN U M

Responsio est affirmativa ex Ps. 109, 4 : « Tu es sacerdos in seter num». Item Hebr., v, 6 et vn, 3: « Sacerdos manet in ffiternum » «Chnstus est semper vivens ad interpellandum pro nobis» (Hebr vii, 25).

Dillicultas tameu est quod sacerdotium non perdurat sine oblatlone sacnficii propric dicti, seu sacrilicii visibilis, quod cessabit post «clcl.rationem ullima- miKsa- in r,ne mundi ; nam in coclo beati vident l"-iim facic ad facic.n imtiimlia tf. ot non ,.mpli»8 indigent signis sen-

DE CHRISTO RELATE AD PATRDM

Ideo sanctus Thomas magis prsecise ad quasstionem respondet: Sacerdotium Christi dicitur wternum, non ratione oblationis sacri ficii, sed ratione consummationis sacrificii, scil. perpetuaa unionis ho minum redemptorum cum Deo clare viso, bic est enim fructus seter nus sacrificii Salvatoris.

Propterea dicitur ad Hebr., ix, 11: «Cbristus autem assistens pontifes futurorum bonorum... per proprium sanguinem, introivit semel in sancta, aeterna redemptione inventa» (legere artic). Unde post celebrationem ultimas missae non erit amplius sacrificium proprie dictum, nec reparatio nec petitionis oratio, sed semper erit cultus adorationis et gratiarum actionis. Cf. ad l"1", 2um.

Unde sacerdotium Cbristi dicitur wternum : 1° ratione effectus salutis asternas bominum ; 2° quia nullum habuit successorem; 3° quia ipse jugiter interpellat et sacrificabit per ministros usque ad finem mundi;-4° ratione unctionis.

Plures tbomistae, ut Billuart, dicunt quod sacerdotium Christi dicitur asternum etiam « ratione unctionis nuuquam periturse, utpote quas est ipsa unio hypostatica». Si esset in ccelo sacrifieium proprie dictum, esset sacrilicium altius quam sacrificium crucis, non ei subordinaretur , sed ei coordinaretur etiam ut quid altius, et ideo non intelligerentur verba Christi morientis: « Consummatum est». E contrario Sacrificium Ccena3 ordinatur ad Sacrificium Crucis, et Sacriticium Missa3 subordinatur Sacrificio Crucis, cujus est applicatio.

Dubium 1um. — Qtiodnam sit formale constitntivum sacerdotii Christi? Cf. Garrigou-Lagrange, Le Sauveur, p. 289 ss.

Disputatur etiam inter t.homistas: Salmanticenses et quidani alii tenent quod constituitur per gratiam capitis, prout prassupponit seu connotat gratiam uuionis. Sic Christus esset sacerdos per eamdem gratiam habitualem creatam, secundum quam est caput Eeclesiaj.

Plures alii theologi etiam thomistas, ut Gonet, Eugon, et nuuc inagis ac inagis ha3c sententia admittitur, tenent quod sacerdotium Christi formaliter constituitur per gratiam substantialem unionis, qua Christus ut homo primordialiter est sanctus sanctitate non solum innata, sed substantiali et increata. Eadem enim gratia est sanctus et sanctificator. Unde Pius XI dicit in aliqua concione sacra relata in Civiltd Cattolica, 192G, p. 182: «E' unicamente perche romoousios di Nicea si e incarnato... cbe si effuse e si effonde, inesauribile ed infinita, in Gesfi Cristo, quella che i teologi cbiamano xinzione sostanziale , che lo consecrava sacerdote » .

Probatur 1°: Quia Christus ut homo est sacerdos prout est unctus, Ps. xliv, 8; ix, 24, a Deo ; atqui ejus unctio primordialis est per gratiam unionis.

Probatur 2°: Quia Christus est sacerdos qui debet offerre sacri ficium valoris infiuiti ad redimendos liomines. Sacrificium auteni ejus non liabet valorem infinitiim nisi ratione gratias unionis; quia cjtiH oiiiutio pst nctus theandricu».

DE SACERDOTIO CHRISTI

Ad hoc non sufficeret quod sit caput humanitatis ; Adam erat «caput naturaj elevatse » et non poterat offerre sacrificium valoris infiniti.

Nec s-urficit dicere cum Salmanticensibus quod formale constitutivum sac-erdotii Christi est gratia Labitualis prout connotat gratiam unionis, quiaipsum sacerdotium Christi secundum suiim formale constitutivum debet esse capax offerendi sacrificiura valoris intrinsece infiniti ; et hoc formaliter dependet ab ipsa gratia unionis.

Htec sententia videtur esse sententia sancti Thoma3, q. 22, a. 2, aQ 3™, ubi de humanitate Christi ait: « Acquisivit actualein bostito sanctificationem tunc (in cruce) ex antiqua caritate, et gratia unionis sanctificante eamdem absolute» '. Item q. 24; a. 1, ad 2"^, ex quibus constat quod Christus fuit prajdestinatus ad fiiiationem divinam naturalem priusquam ad gloriam et ad gratiam habitualeni ; non enim prasdestinatus est ad summum gradum gloria?, nisi quia debebat esse Filius Dei . Item juxta sauctum Thomam Christus est mediator prassertim per gratiam unionis, III», q. 26, a. 2; q. 58, a. 3.

Ha?c sententia admittitur etiain a Bossuet, Elevations sur les mystdres, XIII" semaine, I et VI e!4vation.

Dubiurn 2""». — Quisnam est major titulus Christi, Salvator an Sacerdos in wternum?

Responsio est Salvator, sic nomen Jesus significat Salvatorem. Unde geuea-aliter titulus tractatus de Verbo Incarnato et Kedemptore est, sicut in hac Sutonja Theologica sancti Thomas, De Salvatore, potiusquarn de Cbristo sacerdote.

Insuper Salvator debet esse sacerdos capax offerendi sacrificium valoris nifiniti. Sed non omnis sacerdos est proprie salvator. Notio Salvatoi-is dicit quid plus quam notio sacerdotis.

Denique actus principalis sacerdotis est actus virtutis religionis, scil. offerre sacnficium pro populo; dum actus principalis Salvatoris cst actus altions virtutis, scil. caritatis, a qua imperatur virtus religionis. Sic pnncipalis actus Christi Salvatoris est actus amoris quo iu cruce sumnio modo dilexit Patrem suum et salvandas animas.