Sectio 6, art. 8: UTRUM PER HOC SACRAMENTUM REMITTANTUR

PECCATA VENIALIA

Rosponaio est affirmativa, est de fide cf. Denz. 546, Concilium Tridentinum Denz. 875 : « Hoc sacramentum datur ut antidotum quo liberemur a culpis quotidianis et a peccatis mortalibus prasservemur » et n. 940 de effectibus sacrificii missse, et n. 950.

Probatur ratione theologica duplici :

1° Eucharistia, ut cibus spiritualis, remittit peccata venialia. quse diminuunt, non intrinsece ipsam caritatem, sed fervorem caritatis, ejus irradiationem et libertatem actionis (H-II, q. 24, a. 10). Remittuntur directe hajc peccata per gratiam cibantem, quse auget caritatem. Cf. litteram et ad lum : sensus ipsius textus S. Thomas videtur esse : Eucha- l Htec doctrina speciatim de voluntario indirecto notanda est hodie contra cos qui dicunt cum multis medicis et psychlatris: in vita hominum actus perfecte liber est valde rarus quia seepe homines operantur secundum datorminismum coneuetudinum et passionum. Ad hoc respondendum est: si homo operatur ex sola sensibilitate, non ex voluntate, et absque indifferentia judicii, concedo propter aliquid impediens deliberationem; secus nego. Cf. I-H, q. 10, a. S: utrum voluntas de necessitate moveatur ab inferiori appetitu: « Si totnliter ratio ligatur, ita quod homo usum rationis non habet,... tunc non est ratlonis motus et per consequens nec voluntatls. Si autem ratio non totaliter absorbetur a passione, sed remanet quantum ad aliquid judicium rationis liberum, secundum hoc remanet allquid de motu voluntatis. In quantum ergo ratio manet libera, et passionl non subjecta, in tantum voluntatis motus, qui manet, non ex necessitate tendit ad lioc ad quod passio lncllnat ».

De Effectibus EUCHARISTI/E ristiam remittere etiam directe et immediate peccata venialia, prout est cibus spiritualis.

2' Eucharistia (mediate) peccata venialia remittit, prout non solum auget caritatem, sed excitat ejus actum, quo immediate remittuntur peccata venialia; ut dicitur etiam ad 3um: Peccatum veniale habituale est privatio habitualis fervoris caritatis seu promptitudinis, generositatis ejus, et haec privatio tollitur per actum contrarium K

Ibidem dieitur ad 3,lm major est virtus caritatis, quam venialium peccatorum, « quia caritatis actu3 tollit venialia peccata et non totaliter ab eis impeditur ».

Aht. V. - UTRUM PER HOC SACRAMENTUM TOTA POENA PECCATI

REMITTATUR

Status qucestionis: Videtur quod ita est: quia hoc facit baptismus et Eucharistia nos magis conjungit Christo quam baptismus.

Besponsio est: Eucharistia remittit paznam peccati secundum quantitatem devotionis, et ordinarie non totam patnam.

1° Probatur ex aliqua declaratione Ecclesia?, contra Armenos (Denz. 546). Et Ooncilium Tridentimim quoad effectus Racrificii Missre n. 940 et 950, dicit: « Sacrificium Missa; esse propitiarum, nec soli prodesse sumenti, sed pro vivis et defunctis, pro peccati-, pcenis, satisfactionibus et aliis necessitatibus offerri debere ». Sed Concilium intelligit secundum dispositionem recipientium. Hoc patet ex contextu.

2" Probatur ratione theologica duplici:

A) Eucharistia ut sacramentum, scil. prout sumitur, nort directe remittit pamam, quia non est instituta ad satisfaciendum, sed ad nutriendum per unionem ad Christum, attamen indirecte remittit pcenam peccati prout excitat caritatis fervorem, et sic proportionaliter ad hunc fervorem. Unde ordinarie non tota paena remittitur.

B) Eucharistia ut sacrificium, scil. prout offertur, habet vim satisfaciendi. Sed communiter « in satisfactione magis attenditur affectus offerentis, quam quantitas oblationis, ut constat ex verbo Domini circa oblationem vidus... Ergo quamvis ha?c oblatio sacrificii Missae ex sui quantitate sufficiat (ut Passio Domini) ad satisfaciendum pro omni pcena, tamen fit satisfactoria illis pro quibus offertur vel etiam offeren- i Quidam theologi dlcunt Eucharistiam nonnisi indirecte remittere peccata venlalla, scil. ear opere opetantis. mediantibus actibus caritatis, quos elicimus ope gratias actuaiis vi sacramenti concessse.

Sed thomistaj, v. g. Billuart. dicunt Eucharistlam peccata venialia remittere etiam directe seu er opere opcrato, et hic videtur esse sansus prima» rationls S. Thoma? In corpore articuli.

tibus secundum quantitatem sua? devotionis ». Sic ordinarie non tota pcena remittitur. Notandum est: quando agitur de sacrificio Christi, prout distinguitur ab oblatione viduas, dicendum est potius « attenditur non solum quantitas oblationis, sed etiam affectus off erentis » ; pro oblatione vidua autem dicitur: « magis in ea attenditur affectus offerentis ». Hoc aliquomodo exprimitur in littera S. Thoma».

Ad lum respondetur huic objectioni: Eucharistia est perfectior baptismo quo remittitur tota pcena; ergo pariter Eucharistia deberct totam pcenam remittere.

Respondet S. Thomas: « sacramentum baptismi directe ordinatuiad remissionem pcenas et culpa;, non autem Eucharistia, quia baptismus datur homini quasi commorienti Christo, Eucharistia quasi nutriendo per Christum ». Hoc melius explicatur supra in tractatu de Baptismo q. 69, a. 2 et 3. Baptismus aperit baptizato januam regni ccelestis in quantum incorporat eum passioni Christi; et baptizatus a Christo accipit hanc totalem remissionem pcenas, ut donum felicis adventus Christi in ejus anima.

Aliquis objicere posset dicendo: Eucharistia ut sacrificium potest totam pcenam remittere, non solum propter quantitatem oblationis scil. propter dignitatem victima;, sed etiam propter affectum principalis offerentis, scil. Christi sacerdotis; ergo ad Missam non possunt applicari citata verba Domini dicta de oblatione vidua;. Plus valet Missa a Christo oblata, quam dispositio nostra.

Ad hoc respondendum est: Equidem sacrificium Missa? habet ad satisfaciendum valorem infinitum, tum propter victimam oblatam, tum propter dignitatem principalis offerentis, sed nos non accipimus fructum hujusce sacrificii, nisi prout unimur vera devotione cum oblatione Christi principalis offerentis. Et igitur conveniens est quod aliquis sanctus sacerdos qui valde intime unitur oblationi Christi plus accipiat quoad remissionem pcena;, quam ille qui celebrat sine magna devotione cf . ad 3um : « Hoc contingit non ex defectu virtutis Christi ; sed ex defectu devotionis humana? ». Sic pro S. Thoma, effectus sacrificii Misss? in nobis limitatur solum ex imperfectione devotionis nostra?.