Caput V. De secundo sigillo, et apertione ejus.

Et cum aperuisset secundum sigillum audivi secundum animal dicens: Veni et vide. Et ecce alius equus rufus, et qui sedebat super eum datum est ei ut sumeret pacem de terra, et ut invicem se interficiant, et datus est ei gladius magnus (Apoc. VI). Postquam diabolus genus humanum ejus invidia in primis parentibus deceptum de paradisi jucunditate in hanc miseriam projectum (promissione redemptionis jam exhibita) mysteriis sacrae Scripturae incipientibus jam aperiri, ad summum et invisibile bonum unde ipse corruit per Redemptoris gratiam resurgere conspexit. Iterum invidia succensus in hominem graviter exarsit, et contractis undique viribus impios saeculi principes ipsius cultibus deditos in electorum persecutione patenter studuit excitare, et eos ab ingressu patriae coelestis tentavit cohibere. Dicitur ergo: Et cum aperuisset sigillum secundum, audivi secundum animal dicens: Veni et vide, et ecce alius equus rufus. Equus rufus, id est saeculi principes crudeles, sanguine martyrum rubentes. Et cum aperuisset sigillum secundum, id est, cum, crescente gratia, amplius coepisset exhiberi et compleri promissio divina, et aperiri et manifestari quod praemissum, et promissum erat in Scripturis, audivi secundum animal dicens: Veni et vide. Secundum animal in hac visione simile vitulo, Lucas exstitit, qui in principio Evangelii sui passionem Christi insinuavit, et secundum ordinem in hac visione praedicatorum temporibus, martyrum passionem, Christi ipsius ad exemplum praedicantium, et illos ad ejus imitationem exhortantium figuravit. Apto igitur sicut primum animal simile leoni, id est Marcus, qui in principio Evangelii sui resurrectionem Christi expressit, et primum ordinem praedicatorum in primitiva Ecclesia designavit, in apertione primi sigilli in qua spiritualis resurrectio describitur locutum perhibetur. Ita secundum animal simile vitulo per quod Lucas designatur, qui in principio sui sermonis typice de passione egit, et ejusdem passionis Christi praedicatores figuravit, in apertione secundi sigilli, in qua de passione martyrum agitur locutum memoratur; quia, quemadmodum primus ordo praedicatorum per Marcum designatus in primitiva Ecclesia ad jaciendum Christianae fidei fundamentum resurrectionem praedicavit, ita secundus, temporibus martyrum ad eorum tolerantiam roborandam eis passionem Christi praedicando proposuit. Illic namque principaliter creditur praedicata resurrectio, ut auditores ad fidem resurgerent. Hic passio, ut electi in patientia perseverarent. Sicut igitur ibi locutum est animal primum, ita hic animal secundum, quia quae ibi continentur pertinent ad resurrectionem, et quae hic continentur ad passionem. Ibi designatur spiritualis resurrectio credentium. Hic corporalis passio martyrum. Veni, et vide. In eo quod illi iterum Veni et vide dicitur, spiritualis augmentatio visionis, et promotio designatur. Et ecce alius equus rufus. Vere alius, et ab alio valde diversus. Ille albus, iste rufus. In illo praeferebatur candidus primitivorum renatorum numerus, in isto crudelium principum exercitus. Ille candebat per novitatem regenerationis, iste rubebat per effusionem sanguinis. Illius sessor erat Christus, istius diabolus. Ille ad eruditionem hominum undique circumferebat Christum; iste ad destructionem eorum circumferebat diabolum. Unde de isto diabolo dicitur: Et qui sedebat super eum datum est ei ut sumeret pacem de terra. Ei namque ipsi diabolo, qui sedebat super eum crudelium videlicet principum exercitus datus est, id est permissum est pacem de terra sumere illata persecutione. Cujus persecutionis crudelitas a tempore Neronis incoepit, et usque ad tempus Constantini Magni non quievit. Caesa sunt ergo multa martyrum millia, et pro gloriosa victoria a Deo coronata. Sequitur: ut invicem se interficiant, subauditur, homines. Interficiebant homines alios alii sive gladio materiali per occisionem, sive spirituali per malam suasionem. Nec solum interficiebant ipsi persecutores alienos incognitos et remotos, sed et parentes, notos et vicinos. Et hoc totum datum, id est permissum est diabolo, ut tantam videlicet persecutionem fidelibus inferret, ut pacem de terra sumeret. Cujus persecutionis quantitas exprimitur cum subditur: Et datus est ei gladius magnus. Vere etenim magnus, quia haec persecutio eousque flagravit, ut etiam Oceani limbum pertransiret. Vere magnus, quia intra solam urbem Romam quodam tempore ab impiissimo Diocletiano decem, et septem millia martyrum, in non multis diebus pro Christo caesa leguntur. Vere magnus, quia non tantum minores, et universali Ecclesiae minus utiliores, sed majores, et universitatis fidelium sustentatores et gubernatores, ut apostolos, et excellentissimos doctores interfecit. Apte ergo dicitur, quod equus diaboli sessoris rufus apparuit, dum impiorum principum exercitus tot sanctorum sanguine se rubricavit. Apte dicitur quod sessori ejus diabolo ad sumendam pacem de terra gladius magnus datus sit, dum tot sanctorum stragem fecit. Apertio secundi sigilli evidens demonstratio sacri eloquii, de persecutione diaboli in effusione sanguinis martyrum Christi. Animal secundum, secundus ordo praedicatorum temporibus martyrum martyres ad passionis Christi imitationem exhortantium. Equus rufus, crudelis principum exercitus effusione sanguinis sanctorum rubicundus. Sessor, diabolus; ablatio pacis, illatio persecutionis; magnitudo gladii, quantitas tormenti.