Epistola LXIV. Ad Hdmricum

Est ad precedentem resciiptum.

Ir^nco, Dei gratia regi Anglorum, et domino suo, AxsiLuus, archiepiscopus Cantuariensis, fidele servitium et orationes,

In litteris vestre celsitudinis quas nuper accepi mandavit mihi vestra dignatio amicitiam, et quia nullum mortalem hominem in regno vestro libentius habere quam me velletis, si ego vellem ita vobiscum esse sicut Lanfrancus archiepiscopus fuit cum patre vestio. De amicitia et de bona voluntate gratias ago. Ad hoc quod dicitis de patre véstro et archiepiscopo Lanfranco respondeo quia neque in baptismo, neque jn aliqua ordinatione mea promisi me servaturum legem vel consuetudinem patris vestii, aut Lanfranci archiepiscopi, sed legem Dei et omnium ordinum quos suscepi. Quapropter si vultis me sic esse vobiscum ut possim vivere secundum legem Dei et ordinem meum, elsi me revestitis secundum eamdem legem Dei de omnibus rebus quas de archiepiscopatu meo accepistis, postquam a vobis discessi, quas *** si presens essem non deberetis me nolente accipere,

LIB. lI, EPIST. XCVI. Á.et hoc mibi promittitis, paratus sum redire ad vos

in Angliam, et servire Deo, et vobis, et omnibus mihi commissis, secundum officium mihi a Deo injunetum, ipso adjuvante. Siquidem cum nullo alio rege aut principe mortali, volo tam libenter esse aut ei servire. Si autem hoc nequaquam suscipitis, vos facietis quod vobis placebit; ego vero, Deo annuénte, non abnegapno iegem ejus. Et non audeo, quoniam non debeo tacere vobis quia non-solum 409 requi-

ret Deus a vobis quod debet illi regia potestas, sed ^

quidquid pertinet ad primaus Anglie ministerium. Quod onus nimis est *** vobis importabile, nec vobis debet displicere quod dicam. Nulli homini magis expe-

dit quam regi se sundeie legi Dei, et nullus pericu- .^

losius se subtrahit *5 a lege ejus. Dicit enim sacra Scriptura, non ego : Potentes potenter tormenta patientus 5. et foitiosibus fortior instat. cruciatus (Sap. vi, 7); quod Deus a vobis avertat! In responso ve-stro quod mihi jam bis fecistis, nihil intelligo nisi quaridam, si audeo dicére, quae: nec anima vestro nec Ecclesie Dei expedit, dilationem. Si ergo ad haec respondere vestra voluntatis certitudinem diutius differtis, ego, quia causa non est mea, sed Dei mihi ab ipso commendata, timeo diu differre clamorem ad Deum facere. Quapropter precor, obsecio, ne me cogatis dolentem eL invitum clamare : Exsurge, Deus, judica causam. tuam (Psal. yXx1m, 22). Omnipotens Deus cito converlat cor vestrum ad voluntatem suam, ul post **^ hanc vitam introducat

t, *65 in gloriam suam,