Epistola LXX. Ad Mathildem Reginam Amnglordm

De benevolo 1eguie erga se animo.

Domin: et filie. jn Deo dilecte MATmIEDI, regius Anglorum, AssELMpss, archiepiscopus Cantuariae, salutem el benedictionem Dei, et suam, quartum potest, et fideles orationes-eum servitio.

In litteris suis celsitudo vestra tantum me laztificavit quantum de se bonam spem dedit, Solet enim csse certa spes correctionis humilis suscepto correctionis et monitionis. Gratias igitur ago Deo qui dat

B bonam voluntatem vobis quam 1n responsione vestra

mihi siguificastis; et gratias ago vobis quia eam dulci affeetu servatis. Unde oro Deum-ut quod ipse vobis misericorditer inspirat, conseivet et augeat, quatenus cum anima vestra de corpore exiens aute conspectum ejus prasentabitur, felicitatis. zeternae pimium ab eo suscipiat. Si vestra prudentia egeret doceri qualite ut Deo placeretis deberetis vivere, studei em secundum posse meum hoc ostenceie. Sed quoniam, Dei gratia, vos mentis intellectu intei bonum et malum non ignoro disceinete, hoc rog^, hoc pieeor, hoc moneo, ut hoe sit. vesti: cordis indefitiens propositum, quatenus in omnibus actibus vestis, magnis et parvis, hoe potius elisatis quo. magis Deo placere probatis. Satis pio et. dulci affectu. in eis'em litteris significastis vos meum in Angliam iedium. desideraie; veiunm neque video illum in, cujus polestale maxime est reditus meus quantum ad hominem pertinet, in. hoc voluntati Dei concorda1e, neque. anima me: evpeüit ab. ea discordare. Et umeo ne taide intelligat se a recta via deviasse, consilium Bei spernendo, et consilia principum, quse Dominus repiobat, sequendo. Certus tamen sum quia aliquando intelliget, Omnipotens Deus vestram excellentiam et meam parvitatem aliquando de mutua visione secundum suam voluntatem kleüficct, et. in vobis grauz suae dona multiplicet.