Epistola LXII. Mathildis Reginje Anglorum ad Anselmum

Tiegio digna pectoie et sanctis affectibus plena.

l'ommo vere summo et Patri AszrLo, Dei gratia Cantuariensi archiepiscopo, Marmps, regina Anglorum, humilis ancilla ejus, summ:e devotionis et servitutis obsequium.

Converte, domine sancte, Pater misericors, planctum meum in gaudium mihi, et circumda me |etüitia. Ecce, domine, humilis ancilla tua mis ricordi tuae» genibus devoluta, supplices ad Le manus tendens, consuete postulat benignitatis affectum. Veni, domine, veni, et visita servam tuam veni, inquam, Pater, et genitus meos leni *", lacrymas absterge, dolores mitiga, luctus tolle; imple deside'ium meum, voía secunda, At, inquies, lege prohibeor, et quarumdam necessitlatum vinculis tentus seniorum *** decieta Lransgredi non presumo. Quid

electionis, eum lotus in legis evacuatione sudaret, nunquid non in templo, ne scandalum esset his qui ex circumcisione crediderant, hostias immolavit? Nunquid, qui cireumcisionem damnabat, Timotheum ipse, ut omnibus omnia fieret, non. circumcidit ***? Quid ergo faciet misericordizx filius, discipulus ejus, qui ut servos redimeret, ipse in mortem se obtulit. Vides, ecce vides fratres tuos, conservos tuos, populum Domini tui jam naufiagia sustinentem, jam labantem in 5? ulumis, nec succurris, nec poriigis dexteram, nec objectas te discrimini. Nonne optabat Apostolus anathema esse a Christo pro fratribus suis? Flecte itaque, bone domine, pie Pater, seve-, ritatem hane; et ferreum, pace tua dixerim, pectus emolli; veni et visita plebem tuam; et inler eos, ancillam tuam, totis ad te visceribus anhelantem. Inveni viam qua nec tu pastor, qui praecedis, offendas, nec regie majestatis jura solvantur. Quod si hic simul constare non valeant, veniat saltem. veniat ad filiam Pater, ad ancillam dowinus, et doceat eam quid agere deheat. Ingrediatur ad eam antequam egrediatur de mundo. Si enim antequa n moriar mihi te non videre contigerit, improbe loquar, timeo ne mihi etiam in illa terra viventium ct ltantium omuis exsultandi przecidatur occasio. Tu siquidem es gaudium meum, spes mea, refugium meum. Anima mea sicut terra sine aqua tibi; unce el expandi ad te manus mess, ut ariditatem ejus exsultationis oleo perfundas, et dulcedinis inzenitze rore riges "*, Sj autem nec te fletus mei, nec publica vota sollicitant, postposita regia dignitate, relictis insignibus, deponam fasces, diadema contemnam, purpuram byssumque calcabo, et vadam ad te marore confecta. (24) Amplectar vestigia tua, pedes exoseulabor, nec amovebit me, si veniet Giezi, nisi cum desiderii mei summa complebitur. Pax Dei, qui exsuperat omnem sensum, custodiat cor tuum et inteligentiam tuam, et faciat misericordia visceribus abundare.

NXARLE LECTIONES.

55 Cum eodem ms collata Gemitus leni ms gemitus meos leni ^** Vinculis tentus servorum ms nexibus

lentus seniorum

H LI

** Cireuneidit ms non circumcidit *" Labentemin *mslabantem in. **! Rigeas ims riges

(24) Amplecta: vestigia (ua, pedes exosculabo:. D domina mea? QCerie si rex sciret ista, nunquam

Lectorem hic velim oratum, ne putet istlzec esse verba et voces; quod enim regina illa modestissima pollicetur Anseliio, eodem proisus anno et caeteris, ut credibile est, przestitit, Testem habeo Mattheum Paridem anno 1105 majoris Historiae 1d referentem. « Eodem, inquit, tempore David frater reginze. Angloum Mathildis, venit in. Angliam, ut. sojorem suam visitaret. Qui cum nocte quadam in thalamum ejus ab ipsa wocatus venisset. domum, invenit leprosis plenam, et regina, in medio stans, deposito pallio, linteo se utiisque manibus przcinsit, et aqua nhposia, coepit lavare pedes eorum, et exteigere linteo, et utrisque manibus constrictos cepit devoussime osculari. Cui fiater : Quid est quod agis, o

dignaretur os tuum Jeprosorum.pedum tabe pollutum, labiis suis osculari. Et illa subridens, ait: Pedes Regis aeterni quis. nescit labiis legis morituri esse preferendos? Ecce, ego idcirco te vocavi, frater charissime, ut exemplo meo talia discas operari; fac, 10go, quod me facere iniueris. » Hucusque Matthaeus Paris, cui nonnulla adjecissemus, si venisset in manus nostras liberi de ejus Vita seriptus, cujus mentionem facit Guillelmus Gemmretcensis, lib. yur. Historie ducum Noirthmannoirum, cap. 10. Ms. Victor, habet 8, 1n hunc modum. « Quantze autem saneltitals el scienti: tam secularis. quam spiritualis utraque regina, Maigareta scilicet et Maunldis fuerint, liber, quu. de Vita. ipsayum sciiptus