Epistola LXXIV. Aiselmi ad Henricum Regem Anglorum

Nc: displicere sibi longiovem. 1egii. legati moram ultia datum tempus Rome factam, sed suam a gi ege diutii noiem absentiam : mazime cum 12x. nullum maestituat teiminum.

Suo charissimo domino Hrwuco, glojioso regi Anglorum, Axsrraus, archiepiscopus Cantuarize, (idele servitium cum orationibus.

Quia vestra magnitudo me in suis litteris tam honorifice, tanto bonae voluntatis affeetu salutat, gratias magnas ago, sicut debeo. Quod autem tam suppliciter me rogatis ut non mihi displiceat quod legatus vester Itomam mittendus tantum. moratur, "ique vesiram precem, quantum in me est, con:emnere non debeo, sed causa magis est Dei quam mea; unde corde fideli et benigno animo vobis dico quod tacere non debeo. Mihi quidem aliquid displicere ?, nisi. eum propter Deum displicet, non est magnum ; sed displicere Deo aliquid nullatenus est contemnendum : utique non parum displicet Deo episcopum spoliari rebus suis, quod jam Deo vol.s inspirante correxistis. Sed episcopum segregaii à suo officio, et Ecclesiam a suo episcopo siue causa quam Deus approbet, nimis grave judicat. Expedit itaque anima vesti quatenus satagatis "55 ut ego, qualiscunque "* sim episcopus Ecclesie, quam beus *"' vesti: egere potestati custodiendam com-

restituar, et mihi opportunitas utendi secundum possibilitatem meam officio pro quo ibi positus sum, diutius non impediatur. Valde quoque mihi timendum est ne Deo displiceat, et me dominus papa juste reprehendat, quia, postquam vos et ego simul convenimus apud castrum quod vocatur Aquila, in tam longo tempore non illi misi legatum nostrum, per quem quid de tanta re inter nos factum et quid peragendum sit cognosceret, et ego ejus consilium et jJussionem acciperem. Quapropter periculosum est mihi diu exspectare vestrum legatum, quem ante proximam Nanvitatem Domini, sicut jn verbis vesuis intellexi, Rowa scilicet. rediturum speravi, pizsertim cum, nescio quo consilio quave ratione,

B nullum terminum modo constituats. Quoniam igi-

tni plus debet mihi esse de hoc quod ego Ecclesie mihi commissae presens esse nequeo, quam doe ulla lerrena possessione, precor ui mihi aliquem proximum terminum nominelis per litteras vestras, quay do possim legatum vestrum Romam iturum esspeclaire, quia ego non audeo differie, ut. multum dicam, ultra proximam Nativitatem, Domini, quin meum legatum mittam. Vale.