Skip to the text

Capitulum XVI

  1. Cum paupertas voluntaria sit totius spirituahs aedificii primarium fundamentum, idcirco toto terapore vitae tuae in omnibus transitoriis rebus strictam paupertatera observa, ut nihil sub caelo habeas, nisi ea quae necessitati tuae per Regulam conceduntur. Dicitur enim ibi, quod « Fratres nihil sibi approprient, nec domum nec locura nec aliquam ctionis, vel murmuralionis, vel dissolutionis, vel inbonesla loquaris, sciens, quod non solum de verbis otiosis, nocivis et periculosis oportebit reddere ralionem in die iudicii, secundum sententiara Salvatoris, sed etiam de minima cogitatione. Ideo dicit Propheta: Laetati sunt, quia siluerunt. Unde si vis bene fugere verba nociva supradicta, prirao reprimas otiosa. Ait enim Augustinus: « Qui otiosa verba non reprimit ad noxia cito transit ». Ideo dicit Sapiens: Fili, loquere in tua causa vix, et cum bis interrogatus fueris, responsum habeat capul tuum. In hoc autem potissirae sileas, ut nunquam loquaris de saeculo nec de guerris nec audias referentes, cum illud sit venenum mortiferura aniraarum; unde de talibus dicitur in Vi&Xmo: Linguis suis dolose agebanl, venenum aspidum sub labiis eorum. rem »; et raerito, quia, teste loanne, omne, quod est in mundo, aut est concupiscentiu carnis, aut concupiscentia oculorum, aut superbia vitae. Nam ista transitoria contraria sunt aeternis. Unde semper sis pauper in terra, si de caelo desideras non repelli. Ait enim Gregorius: « Tanto enim unusquisque a superno amore disiungitur, quanto inferius

delectatur»; ergo per locum a contrariis, quanto quis fastidit terrena, tanto Deo propinquius est. Propter quod dicebat Apostolus: Omnia reputavi ut stercora, ut Christum lucrifaciam.

  1. Unde si vis terrena bene contemnere, semmittuntur in caelis; vilescunt animo omnia, quae habentur in terris ». Beati igitur pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum caelorum. Igitur si per paupertatem terrenorum pervenitur ad gloriam Beatorum, stude semper strictissimam tenere paupertatem, maxime in libris et soleis et tunicis, ul eas non habeas, nisi sicut tuae necessitati stricte videris expedire. Neque superflua necessaria dicas, sed potius ipsa necessaria superflua timeas.

facultatibus habuisse ». Unde nihil habeas nec per te nec per interpositam personam, et attende semper, ut nihil habeas in cella nisi necessaria, et hoc dico etiam de minimis rebus, ne forte negligendo niodica paulatim cadas ad maiora. Ait enim Augustinus: « Vitasti grandia, cave, ne obruaris arena ». — Apprehende ergo totis viribus paupertatem, quia, teste Scriptura, lignum vitae est his qui apprehenderint eam, et qui tenuerit eam, beatus. Unde si sanctam paupertatem finaliter retinebis, ad regnum caelorum poteris pervenire, quia ipsa Veritas perfectis pauperibus repromisit dicens: Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum caelorum, quod quidem regnum tanto est utilius, quanto fecundius; tanto securius, quanto sublimius; tanto iucundius, quanto lucidius; tanto nobilius, quanto a nobihoribus possidetur; ad quod nos perducat qui vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen.

Chapter 17 of 17