Capitulum 6

Interrogatio, an peccata sint reminiscenda pro cordis compunctione.

GERMANUS : Unde in nobis gigni poterit salutaris compunctio humiliationis, de qua ex persona pœnitentis sic dicitur, Peccatum meum cognitum tibi feci et injustitiam meam non abscondi;¹ dixi, Confitebor adversum me injustitiam meam Domino; ut efficaciter dicere mereamur quod sequitur, Et tu remisisti impietatem peccati mei?² Aut qualiter in oratione prostrati, valebimus excitare nos ipsos ad compunctionis lamenta, per quæ mereamur consequi veniam delictorum, secundum illud, Lavabo per singulas noctes lectum meum, lacrimis meis stratum meum rigabo;³ si memoriam peccatorum nostrorum expellimus de cordibus nostris? Imo econtrario jubemur memoriam vitiorum nostrorum tenaciter custodire, quum Dominus dicat : Iniquitatum tuarum non recordabor, tu vero memento.⁴ Propter quod non solum operando, sed et orando revocare studeo etiam ex proposito mentem meam ad peccatorum meorum recordationem, ut efficacius motus ad humilitatem et cordis contritionem, dicere valeam cum Propheta : Vide humilitatem meam et laborem meum, et dimitte universa delicta mea.⁵