Caput 3: Quo divvinitus inungi commonetur. :
fee una persona devotius orans, commonita estin spiritu i
a Domino, ut eam ex parte sui commoneret, ut se ad H suscipiendum sacrosanct Unctionis sacramentum praepara-; ret; asserens utsibi ex parte sui diceret, quod post susceptio- i nem illius salutiferi sacramenti, ipse, custos amicorum t suorum diligentissimus, eam in sinu suo tutissime disponeret t abomni macula immunem observare, quemadmodum pictor summo studio conservat imaginem noviter depictam, ne ' aliquo pulvere obfuscetur. H
Alteri etiam personae! revelatum est quod ipsa die Dominus t vellet eam sacree Unctionis sacramento premuniri. Quod cum i ista ex parte Dei infirme diceret, ipsa ut erat in omnibus j semper Praelatis suis in humilitate subjecta, hoc ad eorum; beneplacitum dimittens, nihil in his promovere voluit, sed totum se divinae providentia commisit, quae nunquam in se sperantes derelinquit. Preelati vero qui ipsam in tanta reverentia habebant, quod non dubitarent ipsam perfecte praescire tempus, quo Domino placeret ut sacramentum per- : ciperet, cum viderent ipsam non instare nec ipsam rem urgere, ipso die Unctionem distulerunt. Dominus vero illud verificans Evangelicum: Caelum et terra transibunt, verba i autem mea non transibunt (Marti. xxiv. 35), testimoniuni quod dederat in ore duorum fide dignorum testium hoc modo 1 comprobavit. Nam feria secunda, ante Matutinos, eadem felicis memoriae M. tam repentinis-coepit doloribus vexari, quod plerique putabant illam ad extrema tendere; tunc festinanter vocati sunt sacerdotes, et ipsa percepit sacree Unctionissacramentum. Sicque contigitutquamvis non ipsodie, tamen ante ortum sequentis diei inungeretur, juxta Dei voluntatem !.| SS ete ac SFs eae Ht
Chapter 238 of 257