Caput 12: De gaudio et augmerto meriti sanctorum

ost hac, cum commemoratio more solito fieret pro de- Pp functa, apparuit Dominus in majestate suae gloriae sedens, et animam defunct jn sinu suo suavissime repausantem blandissime delicare. Et dum legeretur : Subvenite Sancti Dei, succurrite ante Dominum, suscipientes animam ejus, Angeli cum magnareverentia exurgentes, quoniam eam suscipere necesse non habebant, quam tanta Domini sui dignatione videbant honorifice susceptam et tam magnitice honoratam, coram Domino genua flectentes, ad instar Principum ab Imperatore preedia bonorum suorum suscipientium, receperunt merita sua, quae pridie obtulerant in augmentum meriti dilecte Christi, quasi ex meritis ejus duplicata et mirifice nobilitata. Similiter singuli, Sanctorum sigillatim faciebant in Litania ad invocationem nominis sui. Tunc illa quae hee videbat ', commonuit animam ut oraret pro defectu singulorum specialium amicorum suorum, ¢0 affectu quo ipsos dilexerat in hac vita. Cui illa respondit : i « Ecce jam in luce veritatis tam perspicue agnosco quod Prima oratio i omnis affectus meus, quae ma daliquem habere potui in terris, bts vix est quasi una gutta ad pelagus totus maris, respectu i dulcissimi affectus illius, quo divinum Cor ineffabiliter affici- tA tur ergaillos; et quod incomprehensibiliter perutili dispo- i i sitione permittit Deus homini defectus aliquos, per quos : homo frequenter humilieturet exerceatur, sicquede diein diem ' proficiat in salutem; quianec uno vel minimocogitatu velle possum quidquid aliud quam yuod omnipotens sapientia, et sapientissima benevolentia dulcissimi et amantissimi Domini i mei secundum optimum beneplacitum suum circa singulos i ordinavit. Unde me totam pro tam ordinatissima divinae pie- Hk talis dispositione in laudes et gratiarum actiones extendo. » ih

it ae A ee ea eee eet ae Ee eibeh cote

: